به گزارش پایگاه خبری تحلیلی ببین و بخون؛ بر اساس اطلاعات منتشرشده، زیردریایی بدون سرنشین REMUS 600 که توسط نیروی دریایی سپاه در تنگه هرمز شکار شد، یک سامانه پیشرفته و خودمختار آمریکایی است که برای مأموریت های حساس شناسایی و جمع آوری اطلاعات طراحی شده است. این شناور زیرسطحی قادر است تا عمق ۶۰۰ متری (حدود ۲۰۰۰ فوت) زیر سطح آب فعالیت کند و برخی نسخه های ارتقایافته آن تا عمق ۱۵۰۰ متری نیز قابل تنظیم هستند .

این سامانه به گونه ای طراحی شده که بخش عمده مأموریت خود را به صورت مستقل و بدون نیاز به ارتباط دائمی با اپراتور انجام دهد. این خودمختاری با ترکیب سامانه های ناوبری اینرسیایی (INS)، سامانه DVL، ناوبری آکوستیکی و GPS فراهم می شود . مدت زمان ماندگاری آن در آب بسته به سرعت و تجهیزات، می تواند تا حدود ۷۰ ساعت برسد و برد عملیاتی آن تا ۲۸۶ مایل دریایی اعلام شده است .

این زیردریایی به سونار تصویربرداری جانبی (Side-Scan Sonar) مجهز است که برای نقشه برداری دقیق از بستر دریا و کشف مین های دریایی کاربرد دارد. همچنین امکان نصب محموله های مختلف از جمله سونار دهانه ترکیبی (Synthetic Aperture Sonar) برای تصویربرداری با وضوح بسیار بالا و مگنتومتر لیزری برای کشف اهداف مدفون در بستر دریا وجود دارد . ساختار این شناور ماژولار است و می توان به سرعت محموله های آن را برای مأموریت های مختلف مانند مقابله با مین (MCM)، نقشه برداری هیدروگرافیک و شناسایی زیرآبی تعویض کرد . قطر این زیردریایی حدود ۳۲.۴ سانتی متر، طول آن حدود ۴ متر و وزن آن در هوا حدود ۲۴۰ تا ۳۲۶ کیلوگرم است .

اهمیت به دست آوردن این سامانه تنها به خود شناور محدود نمی شود. حافظه مأموریت، مسیرهای ثبت شده، داده های سوناری، الگوی جستجو، تنظیمات ناوبری و پیکربندی نرم افزاری آن می تواند تصویر دقیقی از نحوه فعالیت زیرسطحی های بدون سرنشین آمریکا در تنگه هرمز ارائه دهد و از منظر شناخت تاکتیک ها و شیوه های جمع آوری اطلاعات، ارزش بالایی داشته باشد .

ریموس ۶۰۰؛ جاسوس زیرآبی با ۷۰ ساعت مأموریت مستقل

بر اساس اطلاعات منتشرشده، زیردریایی بدون سرنشین REMUS 600 که توسط نیروی دریایی سپاه در تنگه هرمز شکار شد، یک سامانه پیشرفته و خودمختار آمریکایی است که برای مأموریت‌های حساس شناسایی و جمع‌آوری اطلاعات طراحی شده است.

 قابلیت‌های کلیدی REMUS 600

• عملیات در عمق بالا: این شناور زیرسطحی قادر است تا عمق ۶۰۰ متری (حدود ۲۰۰۰ فوت) زیر سطح آب فعالیت کند . برخی نسخه‌های ارتقایافته آن تا عمق ۱۵۰۰ متری نیز قابل تنظیم هستند .

• مأموریت خودمختار طولانی‌مدت: این سامانه به گونه‌ای طراحی شده که بخش عمده مأموریت خود را به صورت مستقل و بدون نیاز به ارتباط دائمی با اپراتور انجام دهد. این خودمختاری با ترکیب سامانه‌های ناوبری اینرسیایی (INS)، سامانه DVL (لاگ سرعت داپلر)، ناوبری آکوستیکی و GPS (در زمان صعود به سطح) فراهم می‌شود . مدت زمان ماندگاری آن در آب بسته به سرعت و تجهیزات، می‌تواند تا حدود ۷۰ ساعت برسد و برد عملیاتی آن تا ۲۸۶ مایل دریایی اعلام شده است .

• حسگرهای پیشرفته: این زیردریایی به سونار تصویربرداری جانبی (Side-Scan Sonar) مجهز است که برای نقشه‌برداری دقیق از بستر دریا و کشف مین‌های دریایی کاربرد دارد . همچنین امکان نصب محموله‌های مختلف از جمله سونار دهانه ترکیبی (Synthetic Aperture Sonar) برای تصویربرداری با وضوح بسیار بالا و مگنتومتر لیزری برای کشف اهداف مدفون در بستر دریا وجود دارد .

• طراحی ماژولار: ساختار این شناور به گونه‌ای است که می‌توان به سرعت محموله‌های آن را برای مأموریت‌های مختلف مانند مقابله با مین (MCM)، نقشه‌برداری هیدروگرافیک و شناسایی زیرآبی تعویض کرد .

• ابعاد و مشخصات فیزیکی: قطر این زیردریایی حدود ۳۲.۴ سانتی‌متر و طول آن حدود ۴ متر است و وزن آن در هوا حدود ۲۴۰ تا ۳۲۶ کیلوگرم اعلام شده است .

  ارزش اطلاعاتی شکار REMUS 600

اهمیت به دست آوردن این سامانه تنها به خود شناور محدود نمی‌شود. حافظه مأموریت، مسیرهای ثبت‌شده، داده‌های سوناری، الگوی جستجو، تنظیمات ناوبری و پیکربندی نرم‌افزاری آن می‌تواند تصویر دقیقی از نحوه فعالیت زیرسطحی‌های بدون‌سرنشین آمریکا در تنگه هرمز ارائه دهد و از منظر شناخت تاکتیک‌ها و شیوه‌های جمع‌آوری اطلاعات، ارزش بالایی داشته باشد .

همزمان با تشدید تنش میان ایران و آمریکا بر سر تردد کشتی‌ها و احتمال مین‌گذاری در آب‌های تنگه هرمز، سپاه پاسداران از توقیف یک زیردریایی بدون‌سرنشین آمریکایی از نوع «ریموس ۶۰۰» خبر داده است؛ سامانه‌ای زیرسطحی که برای مأموریت‌های شناسایی، جمع‌آوری اطلاعات و مقابله با مین‌های دریایی طراحی شده است.

سپاه پاسداران با انتشار ویدئویی اعلام کرد این شناور زیرسطحی بدون‌سرنشین را با استفاده از توانمندی‌های اطلاعاتی و فناوری‌های جنگ الکترونیک در اختیار گرفته و اکنون متخصصان ایرانی در حال بررسی آن و تلاش برای استخراج داده‌های ذخیره‌شده در سامانه هستند.

ریموس ۶۰۰ یک زیردریایی بدون‌سرنشین و کنترل‌پذیر از راه دور است که طول آن حدود ۳ تا ۴ متر اعلام شده و می‌تواند تا عمق ۶۰۰ متری زیر سطح آب عملیات کند. این سامانه برای انجام مأموریت در فاصله قابل‌توجه از شناور مادر طراحی شده تا خطرات ناشی از مین، انفجار و هدف قرار گرفتن، متوجه خدمه و شناور اصلی نباشد.

این زیردریایی از سامانه موقعیت‌یابی و هدایت ماهواره‌ای GPS برای انجام مأموریت‌های طولانی استفاده می‌کند و می‌تواند تا ۷۰ ساعت به‌صورت مستمر فعالیت داشته باشد. مأموریت اصلی آن شناسایی مین‌های دریایی، تعیین موقعیت، طبقه‌بندی و تصویربرداری از آنها و ارسال داده‌های دقیق به مرکز کنترل است؛ مأموریتی که در چارچوب عملیات مین‌روبی و جمع‌آوری اطلاعات درباره فعالیت‌های ایران در تنگه هرمز اهمیت دارد.

سپاه پاسداران پیش‌تر نیز از توقیف یک سامانه زیرسطحی بدون‌سرنشین دیگر خبر داده بود. در ۸ سپتامبر، ایران اعلام کرد یک سامانه «دایو ال‌دی» را در اختیار گرفته است؛ سامانه‌ای بزرگ‌تر و پیچیده‌تر که برای مأموریت‌های اطلاعاتی زیرآبی و مقابله با مین‌های دریایی طراحی شده است.

دایو ال‌دی در مقایسه با ریموس ۶۰۰ از برد و عمق عملیاتی بسیار بیشتری برخوردار است و می‌تواند تا عمق ۶ هزار متری فعالیت کند؛ یعنی حدود ۱۰ برابر عمق عملیاتی ریموس ۶۰۰. این سامانه همچنین قادر است تا ۱۰ روز به‌طور مداوم فعالیت کند و امکان تغییر نوع محموله و تجهیزات مأموریتی آن وجود دارد.

اهمیت این سامانه‌ها در شرایط کنونی تنگه هرمز، تنها به مأموریت مین‌روبی محدود نمی‌شود؛ چراکه شناورهای بدون‌سرنشین زیرسطحی می‌توانند بدون به خطر انداختن خدمه، اطلاعاتی از وضعیت بستر دریا، مسیرهای کشتیرانی و فعالیت‌های دریایی جمع‌آوری کنند.

توقیف این سامانه‌ها در شرایطی رخ داده که تهران و واشنگتن بر سر نحوه تردد کشتی‌ها در تنگه هرمز وارد تقابل امنیتی و اطلاعاتی شده‌اند. ایران بر تردد شناورها از «مسیر شمالی یا آبی» در مجاورت سواحل خود تأکید دارد و مدعی است مسیرهای بین‌المللی و همچنین مسیرهای میانی و جنوبی در مجاورت سواحل عمان به دلیل خطر مین‌گذاری قابل استفاده نیستند.

در مقابل، دولت آمریکا بر توانایی نیروهای خود برای اسکورت کشتی‌ها و تضمین خروج نفت از خلیج فارس تأکید کرده است.

از این منظر، ریموس ۶۰۰ صرفا یک شناور بدون‌سرنشین برای شناسایی مین نیست؛ بلکه در شرایط رویارویی دریایی تهران و واشنگتن، بخشی از شبکه جمع‌آوری اطلاعات زیرسطحی آمریکا محسوب می‌شود و در اختیار گرفتن آن می‌تواند برای ایران از منظر شناسایی قابلیت‌های فنی و داده‌های ذخیره‌شده در سامانه اهمیت اطلاعاتی داشته باشد.

پایان/*

.