به گزارش پایگاه خبری تحلیلی ببین و بخون، adhd یکی از بیماری های روانشناسی میباشد. اختلال ای دی اچ دی برای تمامی افراد سوالهای زیادی را ایجاد کرده است و باعث شده خیلی از والدین به اینکه کودکانشان دچار بیماری adhd هستند. بیماری adhd یک اختلال روانی یا بیش فعالی است که مهم ترین علامت آن عدم تمرکز برای افراد میباشد. در ادامه به این بیماری بیشتر پرداخته شده. برای با خبر شدن از جزئیات بیشتر و کسب اطلاعات بیشتر ببین و بخون را تا انتها دنبال کنید و نظرات خود را با ما در میان بگذارید.

علت بیش فعالی ADHD چیست؟

دلایل مختلفی برای اختلال بیش فعالی وجود دارد که در ادامه به آنها خواهیم پرداخت

ژنتیک

در مطالعات انجام شده بر روی دوقلوهای یک تخمکی و دوتخمکی همچینی والدین این کودکان شواهدی بدست آمده که نشان می دهد ممکن است پایه ی ژنتیک داشته باشد. این عارضه در کودکانی که پدرانشان دچار ADHD هستند و همچنین در پسرها بیشتر دیده می شود.

adhd

عوامل مربوط به رشد

موجهه با عوامل عفونی در ۳ ماه اول بارداری در ایجاد این عارضه نقش دارد. همچنین در مادرانی که دچار سوء تغذیه یا مشکل بهداشتی در ۴ هفته اول باشند، بیشتر دیده می شود.

آسیب مغزی

آسیب های جزیی در دوره جنینی خصوصا در منطقه ی پریتال که ممکن است از دلایل آن باشد. و یا حاصل عوامل مکانیکی یا متابولیکی یا استرس و سایر عوامل در دوره شیرخوارگی ناشی از عفونت و التهاب یا ضربه در این کودکان شایع است.

عوامل عصبی و شیمیایی

مطالعات نشان داده اند که اختلال در اعصاب رسانه ها و دستگاه نورآدرنرژیک و ترشح دوپامین و اپی نفرین در این بیماری اثر می گذارند.

عوامل عصبی و فیزیکی

مطالعات بر روی EEG مغز این کودکان نشان دهنده درصد نسبی اختلال در نوار بتا می باشد. البته این تاخیر رشد در بسیار موارد با افزایش سن برطرف می شوند. همچنین مطالعات توموگرافیک کامپیوتری نشانگر کاهش جریان خون مغز در ناحیه ی لوب پیشانی کودکان می باشد.

عوامل روانی _ اجتماعی

عوامل استرس ساز و اختلال در تعادل خانواده، محرومیت و سایر عوامل اضطراب آور در تشدید و دوام اختلال بیش فعالی ADHD نقش دارند./دکتر کاظم ملکوتی

بیش فعالی adhd چیست؟

بیش فعالی (ADHD) نوعی اختلال رفتاری – رشدی است که باعث بروز واکنش‌های تکانشی، اختلال در یادگیری و فعالیت‌های فیزیکی بیش از اندازه شده و با برخی رفتارهای غیرعادی همراه است. اختلال نقص توجه بیش‌تر در کودکان تشخیص داده می‌شود. با این حال، این اختلال در بزرگسالان نیز مشاهده شده و می‌تواند زندگی فردی و اجتماعی شخص را با معضلاتی جدی مواجه می‌کند.

ابتلا به این عارضه، غالباً تمرکز طولانی‌مدت بر روی یک مسئله واحد را با مشکل مواجه کرده و ممکن است با برخی عوارض روانی نظیر اختلال دوقطبی یا افسردگی همراه باشد. به‌خاطر داشته باشید، رسیدگی نکردن به این بیماری می‌تواند مسائل و مشکلات بسیار حادی را ایجاد کند؛ بنابراین، در صورت مشاهده علائم این بیماری لازم است هر چه سریع‌تر به پزشک مراجعه کرده یا با مشاوره آنلاین با متخصص روانشناس در پذیرش ۲۴ ارتباط برقرار کنید.
علائم بیش فعالی

شایع‌ترین علائم بیش فعالی adhd عبارت‌اند از:

افراد مبتلا به این عارضه نمی‌توانند برای مدتی طولانی روی انجام کار یا موضوع واحدی تمرکز کنند.
این افراد به‌راحتی وظایف محول شده را فراموش کرده یا ترتیب انجام آن‌ها را از خاطر می‌برند.
افراد مبتلا به اختلال کم‌توجهی، به‌راحتی دچار حواس‌پرتی می‌شوند. در واقع، هر اتفاق کوچکی می‌تواند تمرکز آن‌ها را با مشکل مواجه کند.
این افراد به‌سختی می‌توانند برای مدتی هم که شده آرام و بی‌تحرک باشند.
افراد مبتلا به نقص توجه، غالباً نمی‌توانند منتظر به پایان رسیدن صحبت‌های سایرین بوده و دائماً حرف دیگران را قطع می‌کنند./پذیرش 24

راه‌های تشخیص بیش فعالی adhd

تشخیص زودهنگام و درست بیش فعالی در بزرگسالان و کودکان در درمان آن و کمک بیشتر به افراد مبتلا موثر است. برای شناسایی این مشکل باید علائم بیش فعالی به‌طور‌کامل از سوی اطرافیان کودک یا فرد بزرگسال گزارش شود. به‌همین‌ دلیل، پزشک از روش‌های مختلفی استفاده می‌کند که عبارتند از:

مصاحبه با والدین و اطرافیان

گفتگو با معلمان و والدین بخش مهمی در تشخیص این بیماری بشمار می‌رود. پزشک در این مکالمه سوالاتی را در مورد نحوه رفتار و فعالیت‌های کودک در خانه مطرح می‌کند. در بزرگسالان نیز پزشک ممکن است با همسر و اطرافیان فرد به گفتگو بپردازد.

مشاهده

در این روش، پزشک از والدین و معلمان می‌خواهد تا به مشاهده رفتار کودک بپردازد و آن‌‌ها را در یک دفترچه ثبت کنند.

سابقه خانوادگی

بررسی سابقه خانوادگی در تشخیص اختلال بیش فعالی نقش مهمی ایفا می‌کند. والدینی که دچار اختلال نقص توجه هستند از یک تا 91 درصد احتمال دارد به فرزندان خود این بیماری را منتقل کنند.

تست روانشناختی و پزشکی

تست‌های روانشناختی و پزشکی مختلف مانند تست شنوایی و بینایی، آزمایش خون، ام آر آی، سی تی اسکن و نوار مغزی برای تشخیص اختلال ADHD بکار گرفته می‌شود.

روش‌های درمان اختلال ADHD

درمان ADHD معمولاً شامل ترکیبی از رویکردهای متناسب با نیازهای فرد است. نکته مهم این است که تمامی روش های درمانی باید با نظر و انتخاب پزشک متخصص انتخاب شود.

اگر دچار این اختلال هستید، از خوددرمانی به شدت بپرهیزید.

در ادامه مروری بر روش‌های رایج درمان بیش فعالی خواهیم داشت:

دارودرمانی

استفاده از دار‌وهای محرک سطح دوپامین و نوراپی را در مغز افزایش می‌دهند، تمرکز را بهبود می‌بخشند و بیش فعالی را تا‌ حد زیادی کنترل می‌کنند.

لازم به‌ذکر است که داروهای غیرمحرک زمانی استفاده می‌شود که محرک‌ها موثر نباشند یا عوارض جانبی قابل توجهی بودجود آورند.

برخی اوقات از روش‌های ضد افسردگی‌‌ و اضطراب مانند کتامین تراپی برای کاهش علائم این بیماری استفاده می‌شود.‌

رفتار درمانی

با استفاده از روش‌های مختلفی مانند تشویق به تکرار رفتارهای مثبت، حذف موقعیت‌های نامطلوب، درنظر گرفتن امتیاز و پاداش، آموزش تکنیک‌های مختلف به والدین، به فرد دارای اختلال نقص توجه کمک می‌کند تا بر این بیماری چیره شود.

درمان شناختی رفتاری (CBT)

درمانی ساختاریافته و هدف گرا است که به افراد کمک می‌کند تا رفتارهای منفی خود را تغییر دهند. این درمان همانند اختلال وسواس اجباری، برای نوجوانان و بزرگسالان مبتلا به ADHD بسیار کاربردی است.

تغییر سبک زندگی

تهیه یک برنامه مشخص برای فعالیت‌های روزانه به افراد مبتلا به اختلال نقص توجه کمک می‌کند تا زمان خود را مدیریت کنند. در این برنامه باید ورزش، رژیم غذایی مناسب و خواب کافی گنجانده شود تا علائم بیش فعالی کاهش یابد.

مشاوره روانشناختی

مشاوره فردی و خانوادگی می‌تواند فضایی را برای فرد مبتلا ایجاد سازد که در مورد چالش‌های خود گفتگو کند. همچنین اعضای خانواده با شرکت در جلسات مشاوره، درک بیشتری از مشکلات این افراد پیدا می‌کنند و برای حل آن‌ها قدم برمی‌دارند./صدر

ببین و بخون

پایان/*

ببین و بخون را در ایتا، روبیکا، پیام رسان بله و تلگرام دنبال کنید.