اماسنَو در تحلیلی نوشته است رئیسجمهور آمریکا ظاهراً خود را شخصیتی منحصربهفرد در تاریخ جهان میداند؛ فردی که مأموریت دارد جهان را مطابق خواست و تصویر ذهنی خود تغییر دهد.این رسانه با اشاره به روایت «مگی هابرمن» و «جاناتان سوان» درباره فهرست شخصیتهای تاریخی مورد علاقه ترامپ مینویسد نامهایی مانند اسکندر مقدونی، ژولیوس سزار، ویلیام فاتح، آدولف هیتلر، مائو تسهتونگ و ژوزف استالین در این فهرست دیده میشود.به نوشته اماسنَو، فردی که این فهرست را برای ترامپ تهیه کرده، به او گفته بود که با توجه به قدرت و تواناییاش برای تغییر جهان، حتی از این شخصیتهای تاریخی نیز بزرگتر است. ترامپ نیز ظاهراً این ارزیابی را پذیرفته است.اماسنَو مینویسد ترامپ خود را شخصیتی شبیه ناپلئون میبیند؛ اما «جان استوارت» با اشاره به سرنوشت امپراتور فرانسه پرسیده است: «آیا ترامپ تمام کتاب را هم خوانده است؟» ناپلئون پس از فتوحات گسترده در اروپا، در نهایت به دلیل زیادهروی و جاهطلبی بیش از حد شکست خورد و در جزیره سنت هلن به تبعید فرستاده شد.این رسانه معتقد است خودبزرگبینی ترامپ میتواند بخشی از تصمیمهای پرخطر او در دوره دوم ریاستجمهوری را توضیح دهد؛ از عملیات نظامی آمریکا در ونزوئلا گرفته تا جنگ با ایران و اقدامات جنجالی او برای تغییر چهره کاخ سفید.
به نوشته این رسانه، جنگ با ایران در حالی که ترامپ در اوج قدرت سیاسی خود قرار داشت، بخشی از تصویری را که او از شکستناپذیری خود ساخته بود، خدشهدار کرده است. با گذشت ماهها از آغاز جنگ، هنوز خبری از «تسلیم بیقیدوشرط» ایران که ترامپ وعده آن را داده بود، نیست و ادامه درگیری، اختلال در تجارت از مسیر تنگه هرمز و مشکلات اقتصادی داخلی آمریکا به کاهش محبوبیت او منجر شده است. اماسنَو تأکید میکند که وجه مشترک ترامپ با بسیاری از قدرتمندترین رهبران تاریخ، «خودبزرگبینی» است؛ غروری که باعث میشود فرد خود را فراتر از دیگران و حتی شکستناپذیر تصور کند و در نهایت، ترکیب چاپلوسی و خودفریبی میتواند همان چیزی باشد که قدرتمندترین حاکمان را به سقوط میکشاند.