دوران درخشان پرسپولیس با استانکو، معمار باتجربه و کروات از اوایل دهه ۷۰ رقم خورد. جایی که او در شهریور سال ۷۴ هدایت پرسپولیس را بر عهده گرفته و با جذب بازیکنان جوان و البته استفاده از یک سیستم مدرن، این باشگاه را تبدیل به بهترین تیم فوتبال ایران کرد. اما در دهه ۷۰ پرسپولیس چندین مرتبه از موقعیت مناسبی برای فتح عنوان قهرمانی جام باشگاه‌های آسیا برخوردار بود، اما هر بار به یک دلیل عجیب و غیرمنتظره، مانع از تحقق این رویای بزرگ شد. در اسفند سال ۷۴ پرسپولیس در دیداری عجیب و در روز از دست رفتن پنالتی مجتبی محرمی، مغلوب پوهانگ شد. البته دو سال بعد پرسپولیس یک بار دیگر به مرحله نیمه نهایی جام باشگاه‌های آسیا رسید، اما در فصلی که در نهایت پرسپولیس به علت تعدد بازیکنان ملی‌پوش از شرکت در ادامه مسابقات لیگ انصراف داد، آنها دوباره از راهیابی مرحله فینال باز ماندند.

پرسپولیس که در فصول ۷۴ و ۷۵ دو بار متوالی به عنوان قهرمانی رسیده بود در سال ۷۶ و در دی ماه، مجبور به انصراف از مسابقات شد. عقب افتادن این تیم از برنامه لیگ و البته فشردگی مسابقات تیم ملی برای صعود به جام جهانی، منجر به انصراف تیمی میشد که بیش از ۱۰ ملی‌پوش در اختیار داشت. اما پرسپولیس که فصل پیشین و با اقتدار به عنوان قهرمانی جام آزادگان دست یافته بود، در اسفند ماه همان سال و در مرحله گروهی یک‌چهارم نهایی جام باشگاه آسیا، نمایش مقتدرانه‌ای داشت. آنها با هدایت ایوان مت‌کوویچ، سرمربی کروات و جدید خود در یک دوره مسابقات گروهی در طرابلس لبنان شرکت کردند. بازی نخست پرسپولیس برابر الهلال، قدرت اول غرب آسیا با برتری این تیم همراه بود.

روی پاس تماشای یحیی گل‌محمدی در سمت راست، مهدی مهدوی کیا با یک نفوذ فوق‌العاده و ضربه دقیق به طاق دروازه، تک گل پیروزی‌بخش پرسپولیس را به ثمر رساند. آنها در دومین مسابقه نیز برابر النصار لبنان به پیروزی رسیدند و با تساوی برابر نوف‌باخور ازبکستان در سومین بازی، به عنوان صدرنشین راهی مرحله نیمه نهایی شدند. اما به علت فشردگی مسابقات و البته دور بودن از شرایط بازی، پرسپولیس در شرایط دشواری و در فروردین سال ۷۷ پای به مرحله نیمه نهایی گذاشت. در آب و هوای شرجی و وضعیت دشوار استقرار پرسپولیس در هنگ‌کنگ، آنها برابر دالیان با دو گل مغلوب شده و یک بار دیگر از صعود به مرحله فینال بازماندند. کریم باقری و مهدی مهدوی‌کیا، دو فوق‌ستاره وقت پرسپولیس به علت مصدومیت در آن مسابقه غایب بودند و البته دوری پرسپولیس از شرایط بازی کردن برای بیش از پنج ماه، در نهایت منجر به حضور یک تیم ناآماده در مرحله پایانی مسابقات آسیایی شد.

اما این تصویر جالب مربوط به مسابقه پرسپولیس برابر نوف‌باخور در سومین بازی مرحله گروهی است. دیداری که البته تشریفاتی بود و به همین علت چند بازیکن فیکس پرسپولیس در آن مسابقه به میدان نرفتند. پیش از شروع این دیدار، مسئولان ورزشگاه یک سری البسه و کلاه محلی به بازیکنان پرسپولیس هدیه دادند که در این تصویر نیز این کلاه بر سر بازیکنان قرمزپوش قابل مشاهده است. اما یک نکته جالب دیگر، حضور چند بازیکن کمکی در ترکیب پرسپولیس برای حضور در این مرحله است. در آن فصول و در فوتبال آسیا، عرف بود که تیم‌های حاضر در مراحل پایانی از چند بازیکن کمکی برای تقویت ترکیب خود استفاده می‌کردند.

پرسپولیس در آن مقطع محمد خاکپور مدافع باتجربه و ملی‌پوش بهمن و علی لطیفی، ستاره جوان این تیم را به عنوان بازیکن کمکی و برای این سه مسابقه جذب کرد. همچنین داریوشی یزدانی، ستاره جوان و تکنیکی برق شیراز نیز با وساطت افشین پیروانی راهی این تیم شده و برای چند مسابقه در لباس پرسپولیس به میدان رفت. البته محمد خاکپور در ابتدای دهه ۷۰ نیز یک فصل سابقه بازی در ترکیب پرسپولیس را در کارنامه داشت. بدین ترتیب اگرچه داریوش یزدانی و علی لطیفی در اواخر سال ۷۶ و در یک دوره کوتاه لباس پرسپولیس را به تن کردند، اما هر دوی این بازیکنان حدود یک سال بعد راهی استقلال شده و به مدت چند فصل برای این تیم بازی کردند.

در این ترکیب پرسپولیس علیرغم بازیکنان غیبت بازیکنانی مانند مهدی مهدوی‌کیا و کریم باقری، شاهد حضور ستاره‌هایی چون احمدرضا عابدزاده، یحیی، مهرداد میناوند، ادموند بزیک و چند بازیکن نامدار دیگر هستیم. این مقطع یکی از بهترین دوران تاریخ پرسپولیس بود و آنها در طی پنج فصل، چهار بار به عنوان قهرمانی لیگ آزادگان دست یافتند. البته یک بار عدم موفقیت این تیم در کسب عنوان نخست نیز به علت انصراف آنها از ادامه مسابقات با نظر رئیس وقت فدراسیون فوتبال ایران بود. این برنامه‌ریزی عجیب که پرسپولیس را قربانی کرد، در نهایت باعث شد آنها در مسابقات آسیایی نیز در حد و اندازه کیفیت خود ظاهر نشوند. در ادامه پرسپولیس دو بار دیگر و در سال‌های ۷۸ و ۸۰ نیز به ترتیب برابر جوبیلوایواتا و سامسونگ در همین مرحله نیمه نهایی شکست خورده و از صعود به دور نهایی باز ماند. چند ماه بعد بخش قابل توجهی از این ترکیب در جام جهانی 98 در فرانسه به میدان رفته و روزگار درخشانی را برای فوتبال ایران رقم زدند.