چهارشنبه، نوزدهمین روز از دومین ماه دو سال قبل بود که پسران تیم ملی فوتسال ایران پس از درخشش در جام ملتهای آسیا و کسب سیزدهمین عنوان قهرمانی در قاره کهن به دیدار رهبر شهید انقلاب اسلامی مشرف شدند؛ دیداری که هنوز هم بخشهایی از آن آنقدر ...
چهارشنبه، نوزدهمین روز از دومین ماه دو سال قبل بود که پسران تیم ملی فوتسال ایران پس از درخشش در جام ملتهای آسیا و کسب سیزدهمین عنوان قهرمانی در قاره کهن به دیدار رهبر شهید انقلاب اسلامی مشرف شدند؛
دیداری که هنوز هم بخشهایی از آن آنقدر شیرین و در عین حال دلتنگکننده و احساسی است که هر زمان وحید شمسایی یا پسرانش روایتش کردهاند، لبخندی تلخ زدهاند و چشمهایشان را اشک پر کرده.
حضرت آقا در آن دیدار گفتند، شنیدند، تمجید کردند و سفارشاتی را مبذول داشتند تا در آن چند ساعت دیدار، زمان متوقف شود و همه محو فضایی شوند که حالا دیگر نیست. ملیپوشان فوتسال ایران اما دو سال بعد و در پانزدهمین روز از تیرماه، نشان دادند رسم وفا و معرفت را خوب آموختهاند و میدانند که چه فقیه و قائد بزرگی را از دست دادهایم.
حضور پرشور در آئین باشکوه تشییع پیکر و وداع با قائد شهید امت، آقای شهید ایران، حضرت آیتالله العظمی سیدعلی حسینی خامنهای را مردم رقم زدند و فوتبالیها و ملیپوشان فوتسال، قطرهای در این دریای عظیم بودند. تا نشان بدهند دلشان برای آقا تنگ میشود، تا بگویند هنوز هم شیرینی آن دیدار یادشان هست، تا ثابت کنند پای مملکت و کشور و عشق به ایران که برسد، مثل همیش پای عشقشان میمانند و این عشق را به رخ همه دنیا میکشند
فوتبالیها و فوتسالیها در بدرقه روز دوشنبه میگریستند چون آقای کشوردوست را درک کرده بودند. بدرود آقای خوبیها، پدر ایران.
