به گزارش پایگاه خبری تحلیلی ببین و بخون؛ کاهش تدریجی توانایی های عملکردی در افراد سالمند ممکن است سال ها پیش از بروز حمله قلبی، سکته مغزی یا دیگر رویدادهای مهم قلبی عروقی آغاز شود و فرصت زودهنگامی برای شناسایی و بررسی خطرهای مرتبط با سلامت فراهم کند. بسیاری از افراد تصور می کنند بیماری قلبی همیشه با درد شدید قفسه سینه همراه است، در حالی که علائم هشداردهنده می توانند بسیار نامحسوس و غیرمعمول باشند . از مهم ترین نشانه های هشداردهنده می توان به خستگی غیرعادی و شدید اشاره کرد که فرد حتی با انجام کارهای روزمره ای که قبلا برایش ساده بود، دچار ضعف و بی حالی می شود . تنگی نفس در فعالیت های معمول مانند پیاده روی یا بالا رفتن از پله ها نیز از علائم مهم است . برخی افراد احساس ناراحتی مبهم و متناوب در قفسه سینه دارند که چند دقیقه طول می کشد و سپس از بین می رود؛ این علامت به دلیل عدم شدت و تداوم، اغلب با سوءهاضمه یا خستگی اشتباه گرفته می شود . در زنان، سالمندان و افراد دیابتی، علائم ممکن است به صورت تهوع، تنگی نفس، درد فک و گردن یا خستگی مفرط بروز کند، بدون اینکه درد قفسه سینه وجود داشته باشد . برای تشخیص سکته مغزی نیز توصیه می شود: اختلال در تعادل، تاری دید، افتادگی صورت، ضعف در یک دست، اختلال در تکلم و در نهایت تماس فوری با اورژانس . هرگونه تغییر ناگهانی در توانایی های جسمانی، به ویژه در افراد دارای عوامل خطر مانند فشار خون بالا، دیابت، چربی خون و سابقه سیگار، نیازمند بررسی پزشکی فوری است .

کاهش توانایی، زنگ خطر پیش از حمله قلبی

پژوهشگران به سرپرستی آونگ زاو زاو فیو از دانشگاه موناش در ملبورن، تغییرات چند شاخص مرتبط با روند سالمندی را پیش از بروز بالینی بیماری‌های قلبی‌عروقی بررسی کردند.

بیماری‌های قلبی‌عروقی، قلب و رگ‌های خونی را درگیر می‌کنند. حمله قلبی زمانی رخ می‌دهد که جریان خون به بخشی از قلب مسدود شود و سکته مغزی نیز زمانی اتفاق می‌افتد که جریان خون به بخشی از مغز مختل شود یا یکی از رگ‌های خونی مغز پاره شود.

این پژوهش با استفاده از اطلاعات «پژوهش آسپرین برای کاهش حوادث در سالمندان» (ASPREE) انجام شد. در این تحلیل، وضعیت ۲۴۰۳ نفر که بعد‌ها دچار نوعی مشکل قلبی‌عروقی شدند با ۹۶۱۲ فرد مشابه که چنین مشکلی نداشتند، مقایسه شد و در مجموع اطلاعات ۱۲ هزار و ۱۵ نفر بررسی شد.

پژوهشگران ضعف جسمانی، توانایی‌های کلی جسمی و ذهنی همچنین میزان تاثیر سلامت جسمی بر زندگی روزمره افراد را بررسی کردند. ضعف جسمانی به کاهش ذخایر و توانایی‌های بدن گفته می‌شود که می‌تواند توان فرد برای مقابله با بیماری یا دیگر فشار‌ها را کاهش دهد.

بررسی چند شاخص به پژوهشگران این امکان را داد، وضعیت افراد را فراتر از نشانه‌ای منفرد ارزیابی کنند. آنان می‌خواستند مشخص کنند آیا افرادی که بعد‌ها دچار مشکلات قلبی‌عروقی می‌شوند، از سال‌ها قبل مسیر متفاوتی از افت عملکرد را طی می‌کنند یا خیر.

افرادی که بعد‌ها دچار نوعی مشکل قلبی‌عروقی شدند، تا یک دهه پیش از آن نیز نتایج ضعیف‌تری داشتند، ضعف جسمانی بیشتری را تجربه کردند، توانایی‌های کلی آنان پایین‌تر بود و سلامت جسمی تاثیر بیشتری بر زندگی روزمره‌شان گذاشته بود.

این تفاوت‌ها در پنج سال منتهی به مشکل قلبی‌عروقی به میزان قابل‌توجهی افزایش یافت. سلامت و توانایی عملکردی این افراد با سرعت بیشتری نسبت به گروه مقایسه‌ای کاهش پیدا کرد.

زمان بروز این تفاوت‌ها بر اساس نوع بیماری نیز متفاوت بود. تفاوت‌ها در افرادی که بعد‌ها به نارسایی قلبی یا بیماری عروق کرونر قلبی منجر به مرگ، مبتلا شدند، زودتر مشاهده شد و در برخی موارد دست‌کم ۱۰ سال پیش از وقوع مشکل قلبی‌عروقی قابل مشاهده بود. این تفاوت‌ها در مورد حمله قلبی و سکته مغزی دیرتر ظاهر شد.

نارسایی قلبی به وضعیتی گفته می‌شود که قلب نمی‌تواند خون را به اندازه نیاز بدن پمپاژ کند. بیماری عروق کرونر قلب نیز رگ‌هایی را درگیر می‌کند که خون‌رسانی به خود قلب را بر عهده دارند.

یافته‌ها نشان می‌دهد تغییرات در توانایی انجام فعالیت‌های روزمره می‌تواند در کنار دیگر اطلاعات، هنگام ارزیابی سلامت افراد سالمند مورد توجه قرار گیرد. کاهش تدریجی توانایی بدن برای مقابله با فشار‌ها ممکن است بازتاب مشکلاتی باشد که به طور همزمان در چند سیستم بدن در حال شکل‌گیری هستند.

حجم بالای نمونه و مقایسه الگو‌های تغییرات در طول زمان از نقاط قوت این پژوهش بود، با این حال، این پژوهش از نوع مشاهده‌ای بود و نمی‌تواند ثابت کند که افت عملکرد باعث بیماری قلبی‌عروقی می‌شود یا درمان این افت می‌تواند از بروز رویداد قلبی پیشگیری کند.

ضعف جسمانی و کاهش توانایی‌های عملکردی می‌تواند دلایل متعددی داشته باشد و به همین دلیل، شاخص قابل اعتمادی برای تشخیص بیماری قلبی پنهان نیست. این پژوهش بر اهمیت بررسی دقیق‌تر تغییرات پایدار در توانایی‌های عملکردی تاکید دارد، اما برای مشخص شدن اینکه چگونه می‌توان از این شاخص‌ها در عمل برای بهبود پیشگیری از بیماری‌های قلبی‌عروقی استفاده کرد، به پژوهش‌های بیشتری نیاز است.

پایان/*

.