رئال مادرید برای جذب یان دیومانده با تمام توان وارد عمل شده است. برخلاف همه پیشبینیها، این بازیکن اهل ساحل عاج در آستانه تبدیل شدن به خرید بزرگ فلورنتینو پرز قرار دارد، نه مایکل اولیسه و نه خولیان آلوارز که این باشگاه حتی درباره او بیانیهای صادر کرد و مدعی شد پیشنهادی ۱۵۰ میلیون یورویی به اتلتیکو مادرید ارائه داده است.
این عملیات در طول هفته گذشته شتاب گرفته است و در وضعیتی مشابه پرونده کوکوریا قرار دارد. سفری به آلمان انجام شد و پس از آن که رئال مادرید با دیومانده به توافق رسید، دو باشگاه با هم دیدار کردند. همه چیز نشان میدهد که این انتقال با رقمی در حدود ۱۱۵ تا ۱۲۰ میلیون یورو نهایی خواهد شد اما نکتهای هست که نباید نادیده گرفته شود: لایپزیش او را فقط با ۲۰ میلیون یورو به خدمت گرفته بود.
افزایش ارزش این بازیکن سابق لگانس، به معنای واقعی کلمه، خیرهکننده بوده است. این وینگر ساحل عاجی بازیکنی انفجاری و تکنیکی است. ظهور او برای فوتبالی که بازیکنانی با این ویژگیها در آن کمیاب شدهاند، نعمتی بوده است: جسارت، توانایی عبور از یار مقابل در نبردهای تک به تک و قابلیت استفاده از هر دو پا… و همه اینها تنها در ۱۹ سالگی و با فقط دو فصل حضور در لالیگا.
از گواردیول تا اولمو
فروش چند ۱۰ میلیون یورویی دیومانده نه اولین و نه آخرین مورد برای لایپزیش خواهد بود که این نوع معاملات را به تخصص خود تبدیل کرده است. اگر این انتقال انجام شود، این بازیکن ساحل عاجی از یوشکو گواردیول عبور خواهد کرد و به گرانترین فروش تاریخ این باشگاه تبدیل میشود. این مدافع میانی کروات با ۹۰ میلیون یورو راهی منچسترسیتی شد، تنها چند سال پس از آن که با ۳۶.۸ میلیون یورو از دینامو زاگرب به لایپزیش آمده بود.
پس از گواردیول، جایگاههای بعدی این فهرست در اختیار بنجامین ششکو و دومینیک سوبوسلای است. این مهاجم اسلوونیایی با ۷۶.۵ میلیون یورو به منچستریونایتد منتقل شد، پس از آن که لایپزیش او را با ۳۱.۶۵ میلیون یورو از ردبول سالزبورگ جذب کرده بود. ملیپوش مجارستانی نیز پس از آن که با ۳۶ میلیون یورو از باشگاه اتریشی به خدمت گرفته شد، ۷۰ میلیون یورو برای انتقالش به لیورپول نصیب لایپزیش کرد.
دنی اولمو نیز در جمع ۱۰ فروش برتر این باشگاه قرار دارد، بازیکنی که با ۳۴.۲ میلیون یورو از دینامو زاگرب جذب شد و پس از درخشش فوقالعادهاش در رقابتهای اروپایی با ۶۱ میلیون یورو به بارسلونا فروخته شد. لایپزیش همچنین از فروش کریستوفر انکونکو سودی هنگفت به دست آورد، بهطوری که رقم فروش او سه برابر مبلغ خریدش بود. این باشگاه همچنین سرمایهگذاری خود روی نابی کیتا، تیمو ورنر و دایو اوپامکانو را دو برابر کرد. در همین حال، ابراهیما کوناته به صورت آزاد از باشگاه فرانسوی سوشو به این تیم پیوست.
در مجموع، این فهرست به خوبی توانایی خارقالعاده لایپزیش را در شناسایی استعدادها پیش از بیشتر رقبا، ارتقای روند پیشرفت آنها و چند برابر کردن ارزششان در بازار نقل و انتقالات نشان میدهد.
لایپزیش، ماشین پولسازی
این مسئله واقعاً تحسینبرانگیز است. در هشت سال گذشته، نزدیک به ۹۰۰ میلیون یورو وارد خزانه لایپزیش شده است. شیوه کار، روی کاغذ، ساده به نظر میرسد: شبکهای تحسینبرانگیز از استعدادیابها که میتواند استعدادها را پیش از انفجارشان شناسایی کند، شبکهای کاملاً هماهنگ از باشگاههای خواهر و بالاتر از همه، توانایی فوقالعاده برای بازسازی مداوم.
چون شروع دوباره از صفر در هر تابستان با از دست دادن ستون فقرات تیم اصلاً کار آسانی نیست. اما برای سازمان تحت مالکیت ردبول، این موضوع به یک روال عادی تبدیل شده است. مهارت و نبوغ رالف رانگنیک در این روند نقش مهمی داشته است. سرمربی تیم ملی اتریش، ابتدا به عنوان مدیر ورزشی (۲۰۱۲ تا ۲۰۱۹) و سپس به عنوان سرمربی (فصلهای ۲۰۱۵/۱۶ و ۲۰۱۸/۱۹)، اثری ماندگار در زاکسن بر جا گذاشت.
در بازاری به این اندازه متورم، لایپزیش فرمولی تقریباً بینقص را کامل کرده است: سرمایهگذاری نسبتاً پایین روی بازیکنان جوان با پتانسیل بسیار بالا، سبقت گرفتن از قدرتهای بزرگ فوتبال اروپا و سپس چند ماه یا چند سال بعد، فروش آنها با ارقامی نجومی.
باشگاههای حاضر در منظومه ردبول نیز در این استراتژی نقشی کلیدی دارند. لایپزیش بهطور گسترده از ردبول سالزبورگ بهره میبرد که بازیکنانی مثل بنجامین ششکو، دومینیک سوبوسلای، کنراد لایمر و دایو اوپامکانو از آنجا به این تیم آمدهاند. علاوه بر این، آنها از طریق ردبول براگانتینو در برزیل و نیویورک ردبولز نیز بازارهای دیگر را بررسی میکنند.
باشگاه لگانس نیز از این انتقال سود خواهد برد، چرا که ۱۰ درصد از هر فروش آینده دیومانده را برای خود حفظ کرده و بین هشت تا ۱۱ میلیون یورو دریافت خواهد کرد، هرچند مبلغ نهایی با توجه به ۲۰ میلیون یورویی که آلمانیها پرداخت کردهاند، کاهش خواهد یافت.