پایگاه خبری الجزیره در گزارشی تحقیقی نوشت: فیلدمارشال عاصم منیر، فرمانده ارتش پاکستان در ۲۶ شهریور ۱۴۰۵ (۱۶ سپتامبر ۲۰۲۶) در مقر فرماندهی ارتش در راولپندی میزبان هیئتی از شرکت آمریکایی «پاوراس» بود؛ دیداری که یک روز پس از آن به اعلام سفار...
پایگاه خبری الجزیره در گزارشی تحقیقی نوشت: فیلدمارشال عاصم منیر، فرمانده ارتش پاکستان در ۲۶ شهریور ۱۴۰۵ (۱۶ سپتامبر ۲۰۲۶) در مقر فرماندهی ارتش در راولپندی میزبان هیئتی از شرکت آمریکایی «پاوراس» بود؛ دیداری که یک روز پس از آن به اعلام سفارش خرید محدود پهپادی توسط وزارت دفاع پاکستان و امضای یک یادداشت تفاهم (MoU) برای همکاریهای نظامی انجامید.
اگرچه بخش رسانهای ارتش پاکستان (ISPR) در بیانیه رسمی خود اشارهای به تفاهمنامه نکرد و تنها از توسعه همکاریها سخن گفت، اما سخنگوی شرکت تایید کرد که یادداشت تفاهم با نیروی زمینی ارتش و سفارش خرید از سوی وزارت دفاع امضا شده است.
ارزش مالی این قرارداد و نوع دقیق تجهیزات اعلام نشده، اما اطلاعات منتشرشده پیرامون این استارتاپ فلوریدایی که در سال ۲۰۲۵ تأسیس شده، تردیدهای بنیادینی را میان تحلیلگران دفاعی برانگیخته است.
بر اساس اسناد ثبتشده در مراجع نظارتی بازار سرمایه آمریکا، دونالد ترامپ جونیور و اریک ترامپ، فرزندان رئیسجمهور آمریکا از طریق صندوق «امریکن ونچرز» قرار است سهمی معادل ۹.۹ درصد از منافع این شرکت نوپا را در اختیار داشته باشند.
اگرچه سخنگوی فرزندان ترامپ و مدیران شرکت مدعی شدهاند که این دو نقشی در مدیریت عملیاتی، حاکمیت شرکتی و انعقاد قراردادهای خارجی ندارند، اما ورود ناگهانی ارتش پاکستان به همکاری با شرکتی که هنوز حتی یک سال از عمر آن نگذشته، شائبه تلاش برای «سیگنالدهی سیاسی» به شخص ترامپ را تقویت کرده است.
نگرانیهای امنیتی زمانی اوج میگیرد که مشخص میشود کمتر از سه ماه پیش، همین شرکت فناوری خود را به دهلینو واگذار کرده است.
بر اساس اسناد ارائهشده به بورس اوراق بهادار هند در ۳۰ ژوئن گذشته، شرکت «پاوراس» مجوز اختصاصی تولید و فروش پهپادهای رهگیر مدل «گاردین-۱» در هند را به شرکت صنایع دفاعی و فضایی «پاراس» واگذار کرده است.
تحلیلگران نظامی هشدار میدهند خرید همزمان تجهیزات حساس دفاعی از یک منبع مشترک، بهویژه توسط دو رقیب اتمی که سابقه درگیری پهپادی دارند، خطرات جدی برای امنیت عملیاتی به همراه دارد؛ رویدادی که خاطره تلخ خرید تجهیزات نبرد در ارتفاعات پیش از عملیات «مگدوت» هند در منطقه سیاچن در سال ۱۹۸۴ را برای اسلامآباد زنده میکند.
علاوه بر پرونده هند، حضور شخصیتهای نظامی مرتبط با اسرائیل در راس این شرکت آمریکایی موضوع مناقشهبرانگیز دیگری است؛ آنهم در کشوری که اسرائیل را به رسمیت نمیشناسد و آن را به نسلکشی متهم میکند.
بر اساس اطلاعات تارنمای رسمی پاوراس، یکی از همبنیانگذاران این شرکت فردی به نام «زیو ماروم» (Ziv Marom)، از نیروهای سابق ارتش اسرائیل است.
همچنین جاستین گانز، معاون توسعه و ادغام این شرکت و از تکاوران سابق نیروی دریایی آمریکا، پیشتر به عنوان معاون در شعبه آمریکایی غول تسلیحاتی اسرائیلی «البیت سیستمز» فعالیت داشته است.
یک ژنرال بازنشسته سهستاره ارتش پاکستان در این باره به الجزیره گفت: «در شرایط عادی، سابقه خدمت یک همبنیانگذار در ارتش اسرائیل، خط قرمز و نشانهای حساسیتبرانگیز در بررسیهای صلاحیت امنیتی است؛ مگر آنکه این تفاهمنامه بیش از آنکه یک تصمیم فنی و دفاعی باشد، اقدامی نمایشی و یک سیگنال سیاسی به حساب آید.»
کارشناسان دفاعی بر این باورند که پاکستان اساساً نیازی فنی به پهپادهای این شرکت نوپا نداشته است؛ چرا که زرادخانه نیروهای مسلح این کشور پیش از این به پهپادهای پیشرفتهای نظیر بیرقدار TB2 و آکینجی ترکیه، وینگلونگ ۲ چین و پهپادهای بومی «شاهپر ۲» مجهز شده و خطوط تولید داخلی متعددی در بخش دولتی و خصوصی دارد.
بلال خان، بنیانگذار موسسه مطالعات دفاعی «قوا» در تورنتو، تاکید کرد که پاکستان از نظر توانمندی، قادر به تولید تمام مدلهای ارائهشده توسط شرکت پاوراس است و مشخص نیست این شرکت چه جایگاه بلندمدتی در محاسبات اسلامآباد دارد.
وی افزود این قرارداد با رویههای معمول فرماندهان نیروهای سهگانه پاکستان در تدارکات نظامی همخوانی ندارد.
این تفاهمنامه در بستر نزدیکی فزاینده عاصم منیر به ترامپ امضا میشود؛ فردی که رئیسجمهور آمریکا بارها از او به عنوان «فیلدمارشال محبوب من» یاد کرده است.
سال گذشته نیز تنها چند هفته پس از امضای قرارداد ۵۰۰ میلیون دلاری مواد معدنی حساس با آمریکا، منیر و شهباز شریف در کاخ سفید نمونه سنگهای معدنی پاکستان را به ترامپ اهدا کردند و در اوایل سال جاری میلادی نیز اسلامآباد قراردادی با پروژه رمزارزی خانواده ترامپ (World Liberty Financial) به امضا رساند.
کارشناسان معتقدند در شرایطی که چین ۸۰ درصد از واردات تسلیحاتی پاکستان را پوشش میدهد و همکاری با ترکیه رو به گسترش است، ورود به چنین توافقات شتابزدهای با شرکتهای تحت مالکیت حامیان سیاسی واشنگتن، تلاشی از سوی راولپندی برای خریدهای نمایشی و حفظ پیوند شخصی با رئیسجمهور آمریکاست؛ معاملاتی که سود تجاری آن به حساب خانواده ترامپ واریز میشود اما ریسکهای امنیتی و حیثیتی آن برای ساختار نظامی پاکستان باقی خواهد ماند.
