همزمان با موفقیتهای سریع میدانی ارتش و انصارالله در درگیریهای غرب یمن و در حالی که دولت عدن (وابسته به ریاض) با کارهای رسانهای و تبلیغاتی تلاش دارد شکستهای خود را سرپوش بگذارد؛ اما پیروزیهای میدانی و تسلط بر مناطق چیزی نیست که با پرو...
همزمان با موفقیتهای سریع میدانی ارتش و انصارالله در درگیریهای غرب یمن و در حالی که دولت عدن (وابسته به ریاض) با کارهای رسانهای و تبلیغاتی تلاش دارد شکستهای خود را سرپوش بگذارد؛ اما پیروزیهای میدانی و تسلط بر مناطق چیزی نیست که با پروپاگاندا قابل کتمان باشد و این روزها محافل نزدیک به دولت عدن نیز به قدرت نیروهای صنعاء اذعان دارند.در این راستا وبگاه «عربی۲۱» در گزارشی با بررسی توانمندیهای میدانی ارتش و انصارالله یمن، مجموعهای از عوامل اعتقادی، سازمانی، نظامی و لجستیکی را از دلایل برتری این نیروها در برابر نیروهای وابسته به ریاض برشمرد.بر اساس گزارش این وبگاه (نزدیک به محافل اخوانالمسلمین)، ارتش و انصارالله یمن طی روزهای گذشته بار دیگر توانایی خود را در پیشروی، غافلگیری و مدیریت صحنه عملیات به نمایش گذاشتهاند و در تلاش هستند به بابالمندب، گذرگاه مهم کشتیرانی بینالمللی، نزدیک شوند.«عربی۲۱» نوشت که پیشرویهای میدانی ارتش و انصارالله یمن و توانایی آنها در بسیج نیروی انسانی و تأمین پشتیبانی لجستیکی، پرسشهایی درباره راز این برتری و تداوم آن طی سالهای گذشته ایجاد کرده است.کلیپ الاعلام الحربی یمن خطاب به مزدوران سعودی: «کنار بروید… نبرد بزرگتر از آن است که از عهده شما برآید.»
گفتنی است جریان رسانهای همسو با دولت عدن، همواره از نیروهای دولت صنعاء با عنوان «حوثیها» یاد میکنند که یک نگاه تقلیلگرایانه و حداقلی است؛ چرا که طیفهای مختلفی در این میان دیده میشوند که تنها بخشی از آنها به جنبش «الحوثی» مربوط میشود، از جمله نیروهایی که از ارتش علی عبدالله صالح باقی مانده و همچنین نیروهای قبائل و عشایر که لزوما همه آنها وابسته به جنبش «الحوثی» نیستند و حتی همه آنها نیز «زیدی» مذهب نیستند.به نوشته این وبگاه، نیروهای دولت صنعاء برای حفظ برتری خود بر مجموعهای از عوامل «اعتقادی، سازمانی و نظامی» تکیه دارند که به آنها امکان تحرک سریع و مانور در میدان نبرد را میدهد. همچنین این نیروها شکافهای ساختاری و نقاط ضعف نیروهای مخالف خود را بررسی و از آنها بهرهبرداری میکنند.عربی21، «اتکا به خود» از طریق تولید داخلی سلاح و مهمات در کارگاههای محلی، با کمک گرفتن از متخصصان ایرانی، را از دیگر عوامل توانمندی دولت صنعاء میداند. مسیرها و شبکههای دریایی و زمینی نیز به گفته «عربی۲۱»، امکان انتقال قطعات الکترونیکی و اجزای حساس مورد استفاده در پهپادها و موشکها را فراهم کردهاند.این وبگاه همچنین اختصاص منابع اقتصادی و مالیاتی به فعالیتهای جنگی را یکی دیگر از عوامل قدرت دولت صنعاء میداند؛ اقدامی که به نوشته عربی21، منابع مالی مستمری را برای توسعه توان نظامی فراهم کرده است. کنترل مناطق و شهرهای پرجمعیت یمن نیز از دیگر مزیتهای نیروهای وابسته به دولت صنعاء عنوان شده است.
سازماندهی و بسیج
احمد الزرقه، نویسنده و تحلیلگر سیاسی یمنی (همسو با دولت عدن)، در گفتوگو با «عربی۲۱» تأکید کرد که برتری ارتش و انصارالله ناشی از برخورداری از یک «قدرت نظامی خارقالعاده» نیست، بلکه نتیجه ترکیب سه عامل است: «سازماندهی سختگیرانه اعتقادی، توان بالای بسیج و سرمایهگذاری بلندمدت برای متلاشی کردن رقبا پیش از رویارویی با آنها».الزرقه گفت: «حوثیها مانند یک حزب سیاسی سنتی حرکت نمیکنند، بلکه یک گروه نظامی ایدئولوژیک هستند که قدرت را حقی انحصاری برای خود میدانند و مناطق تحت کنترلشان را با منطق بسیج دائمی، نه منطق دولت، اداره میکنند.»او نخستین نقطه قوت دولت صنعاء را «مرکز تصمیمگیری واحد، زنجیره فرماندهی منضبط و توانایی جابهجایی سریع نیروها در جبههها» دانست.به گفته این تحلیلگر، در مقابل اما نیروهای وابسته به عربستان سعودی با «تعدد مراکز تصمیمگیری، تضاد در وفاداریها و ضعف اتاق عملیات مشترک» مواجه هستند. همین مسئله به ارتش و انصارالله اجازه میدهد در یک جبهه دست به غافلگیری بزنند و همزمان در جبههای دیگر فشار محدودی ایجاد کنند و از کندی هماهنگی میان مخالفان خود بهره ببرند.الزرقه عامل دیگر برتری نیروهای صنعاء را «تجربه انباشته» آنها عنوان کرد و گفت این جنبش از زمان جنگهای صعده (1994 -2009) تاکنون درگیر جنگ بوده و در این مدت تجربه قابل توجهی در زمینه جغرافیای منطقه، جنگ کوهستانی، استفاده از نیروهای انسانی، پهپادها، موشکها، مینها و شبکههای رصد محلی به دست آورده است.
نقش ایران و حزبالله
به نوشته «عربی۲۱»، ارتش و انصارالله یمن در کنار تجربه نظامی خود از حمایت و تخصص ایران و همچنین تجربیات مرتبط با حزبالله لبنان بهره بردهاند.الزرقه گفت این حمایتها در توسعه توانمندیهای نظامی و فنی یمنیها، بهبود استفاده از موشکها و پهپادها، ایجاد شبکههای ارتباطی و رصد و توسعه ابزارهای جنگ روانی و تبلیغاتی نقش داشته است.او تأکید کرد: «حمایت ایران تنها به آموزش محدود نبوده، بلکه انتقال دانش و مشاوره در زمینه «برنامهریزی عملیاتی و مدیریت جبههها را نیز شامل شده است» موضوعی که به گفته او، توان دولت صنعاء برای ادامه یک جنگ طولانی و چندلایه را افزایش داده است.این تحلیلگر همسو با دولت عدن؛ درباره نقش حزبالله لبنان نیز گفت این گروه منبع مهمی برای کسب تجربه در زمینه «جنگ چریکی، مدیریت جبهههای کوهستانی، ایجاد واحدهای تخصصی و استفاده از رسانه و جنگ روانی همزمان با عملیات نظامی» بوده است.به گفته الزرقه، تجربه حزبالله در جنگ شهری و مدیریت نبردهای طولانی به «حوثیها» کمک کرده است تا توانایی «ترکیب حملات مستقیم، جنگ فرسایشی و حملات دوربرد» را توسعه دهند و در عین حال ساختاری سازمانی و انعطافپذیر ایجاد کنند که هدف قرار دادن کامل آن دشوار باشد.
بسیج و مشوقها
از سوی دیگر، انور الخضری، نویسنده و پژوهشگر سیاسی یمنی، (همسو با ریاض) گفت برتری حوثیها و توانایی آنها در بسیج نیرو به چند عامل بازمیگردد که مهمترین آنها «بسیج دینی و مذهبی» است.الخضری در گفتوگو با «عربی۲۱» افزود که این جنبش جنگ موجود را بهعنوان «نبرد با نیروهای کفر، طغیان و تجاوز» معرفی میکند و میگوید در حال مقابله با آمریکا و اسرائیل و تلاش برای آزادسازی فلسطین است».
جسارت و غافلگیری
الخضری همچنین گفت که نیروهای وابسته به ریاض از «اختلاف و کشمکش» رنج میبرد و در میان آنها گفتمان واحدی برای بسیج نیرو وجود ندارد و همچنین حمایت جامع و یکسان از تمامی اعضای نیروهای مسلح بر اساس برابری و عدالت صورت نمیگیرد.او همچنین گفت «جسارت و غافلگیری» که «حوثیها» در جنگهای خود به کار میگیرند، از این واقعیت ناشی میشود که این جنبش همچنان جوان است و با انگیزه جاهطلبی، امید و بلندپروازی حرکت میکند. آنها معتقدند در شرایط مساعد و حتی در محاسبات پیچیده میتوانند دست به اقدامات ماجراجویانه بزنند.
وحدت تصمیمگیری
الخضری در ادامه گفت که میان نیروهای دولت صنعاء «منبع تصمیمگیری واحد است، مرجع سازماندهی و مدیریت یکپارچه است و هدفی که دنبال میکنند نیز واحد و روشن است» و در ساختار آن، شریکانی که با یکدیگر اختلاف و کشمکش داشته باشند، وجود ندارند.به گفته او، مجموعه این عوامل باعث شده است ارتش و انصارالله یمن بتوانند میان حملات مستقیم، عملیات فرسایشی و حملات دوربرد ترکیب ایجاد کنند و در عین حال ساختار سازمانی خود را به گونهای حفظ کنند که نابودی کامل آن دشوار باشد.
