در دنیای امروز، بسیاری از دانشجویان با اضطراب اجتماعی و دشواری در برقراری ارتباط با همسالان خود مواجهاند. در پاسخ به این چالش، یک دوره روانشناسی در کالج امانوئل دانشجویان را ترغیب میکند تا با تمرین مهارتهایی مانند مهربانی، قدردانی، و...
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی ببین و بخون،کلاسی در روانشناسی به دانشجویان ابزارهایی برای زندگی شاد را آموزش میدهد که شامل نوعدوستی، قدردانی، گذراندن زمان در طبیعت و ارتباطات اجتماعی است.
یک دوره پیشرفته روانشناسی در کالج امانوئل دانشجویان را تشویق میکند تا از منطقه امن خود خارج شوند و عادات سالمی را برای بهبود رفاه و خوشبینی تمرین کنند.
شروع دوره دانشگاهی میتواند برای دانشجویان فرصتی هیجانانگیز باشد تا چیزهای جدید بیاموزند، دوست پیدا کنند و برای اولین بار دور از خانه زندگی کنند. اما همه دانشجویان از این فرصت استفاده نمیکنند.
دکتر لیندا لین، استاد روانشناسی کالج امانوئل، گفته است که دیده است دانشجویان به دلیل ترس از اینکه دیگران آنها را عجیب یا مزاحم بدانند، تمایلی به ارتباط با همکلاسیها در فضاهای عمومی از جمله سالن خوابگاه خود ندارند.
«در ابتدای ترم، همیشه به دانشجویان امتیاز اضافه میدهم اگر بیایند و ۱۰ دقیقه با من ملاقات کنند و حالشان را بپرسم.» لین گفت: معمولاً بخش قابلتوجهی از آنها میگویند هنوز دوست پیدا نکردهاند و در دانشگاه ارتباطی برقرار نکردهاند.
لین افزود: «تقریباً نیمی یا شاید بیشتر دانشجویان واقعاً در پیدا کردن دوستان و جایگاه خود در دانشگاه مشکل دارند.»
سطح اضطراب اجتماعی در میان دانشجویان دانشگاهی در سراسر کشور بسیار بالاست. یک مطالعه توسط ائتلاف حمایت از سلامت دانشجویان و پروژه «سلام، حالت چطوره؟» نشان داد که ۶۵ درصد دانشجویان اغلب یا همیشه استرس دارند و ۵۷ درصد گزارش کردند که اغلب احساس اضطراب، نگرانی یا فشار دارند.
لین معتقد است بخشی از این مسئله به خاطر نقش پاندمی در کاهش مهارتهای اجتماعی و تغییر هنجارهای اجتماعی میان بزرگسالان در آمریکا است که اکنون ارتباطات مبتنی بر اینترنت یا تماس تلفنی را به ارتباطات حضوری ترجیح میدهند.
در واکنش به این موضوع، لین دورهای در زمینه روانشناسی مثبت و شادی طراحی کرد تا تمرینات مبتنی بر شواهد را به دانشجویان نشان دهد که میتواند بهبود رفاه آنها را افزایش داده و آنها را به خروج از منطقه امن خود ترغیب کند.
این دوره شامل موضوعاتی در روانشناسی مثبت و پژوهشهای پشت این اصول است. محتوا شامل مدیریت استرس، ارتباط با طبیعت، ورزش و سلامت روان، قدردانی، معنویت، خوشبینی، خودشفقت، ذهنآگاهی و سخاوت است.
این کلاس یک درس انتخابی سطح بالا در رشته روانشناسی است، بنابراین بیشتر دانشجویان شرکتکننده در این کلاس دانشجویان سال سوم یا چهارم روانشناسی هستند، اگرچه حدود ۲۰ درصد دانشجویان غیررشتهای نیز حضور دارند.
در طول ترم، دانشجویان وظایفی دریافت میکنند که تکنیکهای مختلفی برای افزایش رفاه خود تمرین کنند، از جمله قدم زدن در طبیعت، نوشتن نامهای برای ابراز قدردانی یا انجام یک عمل مهربانی تصادفی.
چالشبرانگیزترین تکلیف لین این است که از دانشجویان میخواهد در طی دو یا سه روز با سه نفر که نمیشناسند صحبت کنند. «ممکن است با یک غریبه گفتگوی کوتاه داشته باشند یا کسی که روزانه میبینند اما هرگز به او معرفی نشدهاند.» او گفت.
دانشجویان گفتهاند که ترجیح میدهند کلاس را ترک کنند تا این تکلیف را انجام دهند. لین گفت: «اضطراب اجتماعی آنقدر بالاست که فکر میکنند این تجربه فوقالعاده عجیب و اضطرابآور خواهد بود و دیگران آنها را عجیب خواهند دانست.»
اما تاکنون هیچ دانشجویی تجربه بدی گزارش نکرده است؛ برعکس، آنها از تعاملات خود شگفتزده شدهاند و بعضی حتی دوستان ماندگاری پیدا کردهاند.
لین گفت این کلاس بازخوردهای بسیار مثبتی از دانشجویان دریافت کرده است و برخی از دانشجویان سال آخر گفتهاند این کلاس تأثیر بزرگی روی آنها داشته یا زندگیشان را تغییر داده است.
لین گفت: «بسیاری از دانشجویان در پایان کلاس شگفتزدهاند که این کارهای کوچک چگونه باعث بهتر شدن حالشان شده است. بسیاری میگفتند: “من میدانستم باید این کارها را انجام دهم، اما این کلاس فرصت عمل به آنها را به من داد.”»
برخی از دانشجویان فایلهای ضبط شده درس و تکالیف را با خانواده و دوستان خود به اشتراک گذاشتهاند تا آنها هم از این محتوا برای بهبود سلامت و رفاه خود بهره ببرند.
لین همچنین ارزیابیهایی از میزان شادی و رفاه دانشجویان در ابتدای و پایان ترم انجام داده است. او متوجه شده که از اولین کلاس در سپتامبر تا آخرین کلاس در دسامبر، امتیاز دانشجویان به طور متوسط ۲۰ درصد افزایش یافته است، و این در حالی است که معمولاً در فصل پاییز به دلیل افسردگیهای فصلی و فشارهای امتحانات نهایی، حال دانشجویان کاهش مییابد.
این تمرینها به همه دانشجویان در افزایش شادی و رفاه کمک کردهاند، اما بیشترین بهبودها مربوط به دانشجویانی بوده که از قبل با مشکلات روانی روبرو بودهاند، به ویژه کسانی که تحت حمایت درمانی بالینی هستند.
لین گفت: «یک دانشجو گفت: “رواندرمانگرم میخواهد با شما صحبت کند—این کلاس تاثیر بزرگی در زندگی من داشت.”»
لین در حال جمعآوری دادهها برای تحقیقات آینده است و برنامه درسی خود را خارج از کلاس نیز اجرا کرده است و به مشاوران خوابگاه و اعضای دیگر جامعه دانشگاهی آموزش میدهد که چگونه دوست پیدا کنند.
لین گفت: «فکر میکنم همه کمی نگران این موضوع هستند و من تلاش میکنم علم را همهجا ببرم، چون معتقدم این دانش نباید پشت دیوارهای پول باشد.»
پایان/*
.
