سردار یدالله جوانی معاون سیاسی سپاه پاسداران طی یادداشتی نوشت:

آقای دکتر حسن روحانی در دیدار جمعی از استانداران، معاونان و فرمانداران دولت های یازدهم و دوازدهم ، مطالبی را بیان داشته، که به طور قطع مواردی از دیدگاه های ایشان ، نیازمند نقد جدی از سوی صاحب نظران در حوزه اندیشه سیاسی و موضوعات دفاعی _ امنیتی است.

در این نوشتار فقط به بخشی از اظهار نظر ایشان در خصوص نظر خواهی از مردم ، برای ادامه جنگ اشاره می شود.

در بخشی از اظهارات نامبرده چنین آمده است:

" این خیلی مهم است که اول چارچوب اهداف ملی برای خودمان روشن باشد و بعد هم عرضه کنیم به مردم.

بگوئیم مردم ! قرار ما این است که با قدرت های جهانی ۲۰ سال دیگر بجنگیم ، اگر مردم گفتند ما قبول داریم ، خیلی هم خوب است برویم ادامه دهیم ، اما اگر مردم نپذیرفتند و راه دیگری را نشان ما دادند ، آیا ما نمی خواهیم بپذیریم؟"

آقای روحانی در ادامه این بخش از اظهارات خود استناد به مشورت پیامبر با مردم نموده و می گوید :

" آن که پیغمبر بود مشورت می کرد ، او که وصل بود به مبدأ وحی ، با مردم مشورت می کرد ، او که دارای آن همه دانش و بینش و تدبیر و عقل بود مشورت می کرد، ما حاضر به مشورت با مردم و ولی نعمتان خودمان نیستیم؟"

درخصوص این بخش از صحبت های ایشان که مرتبط با جنگ تحمیلی دشمن صهیونی _ آمریکایی علیه ملت ایران و چگونگی پایان دادن به آن مطرح شده و راه حل را نوعی همه پرسی از مردم اعلام می دارد ؛ برای سنجش درستی یا نادرستی این دیدگاه ، باید به چند نکته توجه داشت:

۱ _ آیا پیامبر عظیم الشان اسلام در اصل جنگ و دفاع در برابر دشمنان از مردم مشورت می گرفت ، یا اینکه در شیوه و چگونگی نبرد از حیث تاکتیک های جنگی و چگونگی داشتن مواضع دفاعی مردم را مورد مشورت قرار می داد؟

همه اسلام شناسان به خوبی می دانند که جهاد و دفاع در عصر پیامبر واجب بود.جهاد امر الهی است و آیات فراوانی در قرآن بر آن تصریح دارد.دفاع یک امر طبیعی و عقلائی است و هیچ کس در این امر عقلائی تردید ندارد.

آن چه پیامبر به مشورت می گذاشت ، نه اصل جهاد و دفاع ، بلکه چگونگی جنگیدن و تاکتیک های دفاعی و تهاجمی بود که دیگران بر اساس تجربه و شناخت از جغرافیای جنگ به صورت پیشنهادی نظرات مشورتی به پیامبر می دادند.

۲ _ آقای روحانی مگر نمی داند که این دشمن صهیونی _ آمریکایی است که به کشور و ملت ما حمله کرده و جنگی را بر ما تحمیل کرده است ؟

اگر اینچنین است که ایشان به وضوح می داند جنگ بر ما تحمیل شده است ؛ پس چرا می گوید به مردم بگوییم قرار است که با قدرت های جهانی ۲۰ سال دیگر بجنگیم؟

مگر ما جنگ را شروع کردیم ؟ دشمن جنگ را به ما تحمیل کرده و ملت ما از موجودیت ، استقلال و تمامیت ارضی ایران دفاع می کند .

ملت ایران در برابر متجاوزینی از خود دفاع می کند که جنگ را با هدف براندازی جمهوری اسلامی و تجزیه ایران و در نهایت سلطه بر این سرزمین کهن و پهناور و تاریخی آغاز کردند.

حال باید با توجه به این نوع نگاه به دو سوال زیر پاسخ داد:

۱ _ آیا مشروعیت و مقبولیت دفاع از سرزمین، استقلال، موجودیت و عزت ملی، تابع زمان است و در صورت طولانی شدن این دفاع ، باید خسته شد و از دفاع به خاطر طولانی شدن دست کشید؟

۲ _ آیا اساسا منطقی است که برای یک دفاع شرافتمندانه که تامین کننده استقلال ، عزت و آینده یک ملت است، اصل چنین دفاعی را به رفراندوم گذاشت؟ مگر در شرعی و عقلائی بودن دفاع مقدس از موجودیت و تمامیت ارضی کشور و ملت ایران تردید وجود دارد که برای ادامه دادن دفاع مشروع و یا خاتمه آن ، نظام اسلامی به همه پرسی روی آورد؟

در چنین شرایطی در هر جامعه‌ای، انسان‌های با غیرت لباس جهاد بر تن کرده و برای حفظ سرزمین و موجودیت می جنگند و عده‌ای هم مسیر عافیت طلبی در پیش گرفته و بعضا مدافعین در عرصه مقدس دفاع را جنگ طلب و خود را صلح طلب معرفی می کنند!

مگر در جنگ تحمیلی اول که هشت سال به درازا کشید ، اینچنین نبود؟ امروز از آن هشت سال دفاع مقدس، به عنوان یک دوره مشعشع تاریخی به نیکی یاد می کنیم ؛ چرا که ملت ایران مردانه ایستاد و از شرف و ناموس ، استقلال و تمامیت ارضی ، عزت و هویت تاریخی خود دفاع کرد.

به طور قطع امروز هم ، ده ها میلیون نفر از مردان و زنان با غیرت ایرانی در جغرافیای پهناور ایران ، جانفدای کشور بوده و در دفاع مشروع و عقلانی تردید به خود راه نمی دهند .

بنابراین بهتر آن است که در این امر دفاع مقدس و افتخار آفرین ، اگر خود اهل جهاد و از جان گذشتن نیستیم ، حداقل با ژست دمکراسی خواهی و صلح طلبی ، در مسیر دفاع مقدس ملت سرافراز ایران شبهه افکنی نکنیم و به دشمن صهیونی _ آمریکایی هم ، پیام ضعف و تردید در دفاع ندهیم.

این مردم مبعوث شده ، با اراده‌ای پولادین، مصمم به دفاع شرافتمندانه از ایران اسلامی در برابر دشمنان متجاوز بوده ؛ هرچند این دفاع بیست سال به درازا کشیده شود.