به گزارش پایگاه خبری تحلیلی ببین و بخون؛ اگرچه فوتبال یک ورزش گروهی و همه باید خوب باشند تا بازیکنان بزرگ، بتوانند کیفیت خود را بروز و در نتیجه تاثیر بگذارند. اما باز در هر تیم دستمزد بازیکنان متفاوت و بالطبع انتظار از ایشان نیز بالاتر است. به دلایل مختلف -از فنی و شخصی تا سابقه و کارنامه- بیشترین انتظارات در پرسپولیس از علی علیپور می رفت. درست به اندازه یاسر آسانی در استقلال، چشم امید هواداران و مربیان و همبازیانش به او بود.

کاپیتان دوم این فصل پرسپولیس، نتوانست مثل بازی‌های قبل، گلزنی و گلسازی کند. در حالیکه کاپیتان دوم استقلال به عنوان همتای او، توانست به افتخار بستن بازوبند در دربی برسد، کنعانی‌زادگان -که او هم برای اولین بار کاپیتانی در دربی را از دقیقه اول تجربه می‌کرد- تا ثانیه آخر کاپیتان باقی ماند تا جای این عنوان در کارنامه آقای گل خالی بماند.

در فهرست بازیکنان حال حاضر دو تیم، علی علیپور رکورددار حضور در دربی و البته گلزنی در این بازی بزرگ است. مسابقه‌ای که همه می‌دانند نقش تجربه در آن، به مراتب بیشتر از هر المان دیگری است. علیپور در آخرین دربی که گل داشت، پنجمین گل خود را زد تا در کنار هاشمی نسب، علی جباری و غلام مظلومی در رتبه سوم تاریخ، بایستد. او فقط یک گل با رکورد ۵۰ ساله حسین کلانی با ۶ و دو گل با صفر ایرانپاک که با ۷ گل، نیم قرن است که بهترین گلزن تاریخ دربی هاست، فاصله داشت.

علیپور که فصل قبل تا همین هفته پنجم، تنها گلزن پرسپولیس بود، با سابقه آقای گلی در بازگشت از اروپا هر فصل، بهترین گلزن تیمش بوده و با گلزنی به ملوان در بازی قبل، به رکورد علی پروین در تاریخ پرسپولیس رسید. او که این فصل تا اینجا دو گل زده و دو گل ساخته، همیشه تعویض می شد اما این بار تاتار، او را تا ثانیه آخر در زمین نگه داشت تا شاید در یک لحظه، کاری کند.

امید همه پرسپولیسی‌ها به او و بزرگترین ترس و نگرانی استقلالی ها هم از او بود. کسی که قبلاً بارها گل منجر به سه امتیاز را برای پرسپولیس در دربی زده اما به شکلی عجیب، در همان نیمه اول بهترین فرصت بازی را در مصاف تک به تک با فرعباسی از دست داد که هرگز چنین فرصت سوزی از او ندیده بودیم.

علیپور دروازه خالی را بیرون زد! اگر آن توپ گل شده بود، سرنوشت بازی و علیپور قطعا عوض می‌شد. قطعا استقلال برای جبران جلو می‌آمد و خود او می‌توانست با استفاده از سرعت بالا و قدرت گلزنی، گل‌های بعدی را بزند اما با هدر دادن آن فرصت، هم روحیه خودش خراب شد و هم تیمش!

در فرصت های بعدی -که بخوبی آن توپ نبود- علیپور که گفته بود دوست دارد سرگیف گل بزند- با از دست دادن اعتماد به نفس، به او پاس داد که فرصت از دست رفت و در شروع نیمه دوم، تارتار او را بیرون کشید. علیپور تا پایان بازی در زمین ماند اما از بعد خراب کردن آن فرصت ایده‌آل، دیگر آن بازیکن سابق نشد تا به عنوان ناکام بزرگ دربی ۱۰۷ لقب گیرد.