جنگنده پیشرفته سوخو 57 روسیه با تجهیز به سامانه دفاعی لیزری 101KS-O DIRCM، قابلیت اخلال در جستوجوگرهای فروسرخ موشکها را پیدا کرده و به سطحی جدید از تکنولوژی و پنهانکاری رسیده است.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی ببین و بخون؛ جنگنده نسل پنجم روسی سوخو ۵۷ با بهرهگیری از سامانه پیشرفته ۱۰۱KS-O DIRCM (مخالفهای فروسرخ هدایتشونده)، قابلیت اخلال در حسگرهای فروسرخ موشکهای دشمن را پیدا کرده و به سطح جدیدی از فناوری دفاعی و پنهانکاری دست یافته است . این سامانه که از دو برجک لیزری تشکیل شده، یکی در قسمت بالایی بدنه پشت کابین خلبان و دیگری در زیر کابین نصب شده است و پوشش دفاعی کاملی در اطراف جنگنده ایجاد میکند . برخلاف روشهای سنتی مانند پرتاب فلر که با ایجاد اهداف حرارتی کاذب، موشک را گمراه میکنند، فناوری DIRCM مستقیماً با هدایت انرژی لیزر به سمت حسگر موشک، عملکرد آن را مختل کرده و مسیر دقیق را از بین میبرد . کانر دالتون، پژوهشگر حوزه هوایی، نصب برجک DIRCM در قسمت بالایی بدنه را دارای اهمیت ویژهای دانسته و تأکید کرده که این اولین باری است که چنین سیستمی بر روی یک جنگنده نصب میشود تا توانایی مقابله با موشکهای هوابههوا را نیز داشته باشد . این قابلیت در کنار ویژگیهای پنهانکاری، محفظههای داخلی تسلیحات و دیگر سامانههای دفاعی، بخشی از رویکرد سوخو-۵۷ برای افزایش بقا در میدان نبرد محسوب میشود .
یک فناوری پیشرفته به نام سامانه ۱۰۱KS-O DIRCM برای ایجاد اختلال در عملکرد حسگرهای فروسرخ موشک های دشمن به کمک لیزر معرفی شده است. این سامانه با هدف جلوگیری از هدایت دقیق موشک های مهاجم، یکی از امکانات برجسته جنگنده سوخو ۵۷ به شمار می رود.
DIRCM که مخفف Directed Infrared Counter Measures است، یک فناوری نوین برای مقابله با موشک هایی محسوب می شود که با استفاده از حسگرهای فروسرخ، اهداف خود را دنبال می کنند. بر خلاف روش های سنتی همچون استفاده از فلر، که با ایجاد اهداف حرارتی کاذب باعث گمراهی موشک می شوند، DIRCM مستقیماً حسگر موشک را هدف قرار داده و مختل می کند.
این سامانه شامل دو برجک لیزری است که یکی در بخش بالایی بدنه پشت کابین خلبان و دیگری در زیر کابین نصب شده اند. این آرایش منحصربه فرد باعث می شود جنگنده سوخو ۵۷ از پوشش دفاعی کامل در اطراف خود برخوردار شود.
زمانی که یک موشک مجهز به حسگر فروسرخ تشخیص داده شود، سامانه دفاعی با هدایت انرژی لیزر به سوی حسگر موشک، تلاش می کند تا عملکرد آن را مختل سازد. این اختلال منجر به ناتوانی موشک در حفظ مسیر دقیق و عدم برخورد با جنگنده می شود.
طبق توضیحات کانر دالتون، پژوهشگر حوزه هواپیما، قرارگیری برجک DIRCM در قسمت بالایی بدنه جنگنده از نظر طراحی، مزیت ویژه ای دارد. سامانه های پیشین معمولاً در قسمت پایینی هواپیما نصب می شدند و عمدتاً برای مقابله با موشک های دوش پرتاب کاربرد داشتند. اما در جنگنده سوخو ۵۷، این سامانه به گونه ای طراحی شده که توانایی مقابله با موشک های هوابه هوا را نیز افزایش داده است.
این قابلیت در کنار ویژگی هایی همچون سطح مقطع راداری کاهش یافته، استفاده از محفظه های داخلی برای حمل تسلیحات و دیگر تجهیزات دفاعی، بخشی از برنامه های سوخو ۵۷ برای افزایش توانمندی ها و بقای آن در شرایط نبرد است. البته موفقیت عملیاتی سامانه DIRCM تحت تأثیر عواملی نظیر نوع موشک مهاجم، فاصله درگیری، حسگر موشک و شرایط محیطی قرار دارد. بنابراین ارائه ارزیابی دقیق از عملکرد واقعی آن در میدان نبرد، به اطلاعات بیشتری نیاز دارد.
پایان/*
ببین و بخون را در ایتا، روبیکا، پیام رسان بله و تلگرام دنبال کنید.
