تصمیم دونالد ترامپ رئیسجمهوری آمریکا، برای آغاز جنگ علیه ایران در انتخابات میاندورهای نوامبر(آبانماه) به رأی گذاشته خواهد شد؛ اما نه بهعنوان یک موضوع سیاست خارجی، بلکه بهعنوان مسالهای اقتصادی.
در اوهایو و آیووا، نامزدهای دموکرات به جمهوریخواهانی که از جنگ حمایت کردهاند حمله میکنند و آنها را ضد کشاورزان میخوانند، زیرا درگیریها باعث افزایش قیمت کود شده است. در تگزاس و کارولینای شمالی، دموکراتها رقبای جمهوریخواه خود را به دلیل افزایش قیمت بنزین تحت فشار قرار دادهاند. عبدالالسید، نامزد دموکرات انتخابات سنا در میشیگان، نیز در یک آگهی تبلیغاتی هزینه جنگ علیه ایران را به کمبود بودجه برای ترمیم چالههای خیابانهای این ایالت مرتبط کرده است.
دموکراتها در سال ۲۰۰۶ با تکیه بر احساسات ضدجنگ توانستند در انتخابات کنگره پیروزیهای مهمی به دست آورند؛ زمانی که موجی از نامزدهای این حزب جمهوریخواهان را به دلیل جنگ عراق هدف حملات خود قرار دادند. رهبران حزب امیدوارند این اتفاق در انتخابات امسال نیز تکرار شود؛ با این تفاوت که این بار افزایش فشارهای اقتصادی میتواند به تکمیل این روند کمک کند.
فرد ولمان، کهنهسرباز ارتش آمریکا و از نیروهای سابق جنگ عراق که اکنون بهعنوان نامزد دموکرات در برابر آن واگنر نماینده جمهوریخواه میسوری، رقابت میکند، گفت: ما نسبت به پیش از آغاز این جنگ وضعیت بدتری داریم. روابط ما با متحدانمان نیز بدتر شده است و پیامدهای اقتصادی آن سالها ادامه خواهد داشت.
نظرسنجی صورت گرفته در ماه آگوست نشان داد ۶۱ درصد از افراد شرکتکننده معتقدند جنگ علیه ایران هزینه زندگی خانوادههایشان را افزایش داده است.
جسیکا تیلور، کارشناس رسانه اظهار داشت: حتی اگر جنگ فردا تمام شود، آثار اقتصادی آن بهموقع از بین نخواهد رفت که همهچیز تا ماه نوامبر فراموش شود. معمولاً انتخابات میاندورهای تحت تأثیر مسائل سیاست خارجی قرار نمیگیرند، اما این مورد متفاوت است، زیرا جنگ تأثیر مستقیمی بر اقتصاد گذاشته است.
این تغییر رویکرد از هماکنون در تبلیغات انتخاباتی نیز دیده میشود. بر اساس تحلیل صورت گرفته از متن آگهیهای انتخاباتی، در انتخابات ۲۰۲۴ جمهوریخواهان مسوول ۸۷ درصد از تبلیغاتی بودند که در رقابتهای مجلس نمایندگان و سنا به بنزین یا قیمت آن اشاره میکردند. اما امسال نامزدهای دموکرات حدود دو سوم چنین تبلیغاتی را به خود اختصاص دادهاند و بسیاری از آنها جنگ علیه ایران را عامل افزایش قیمتها معرفی میکنند.
پت رایان، نماینده دموکرات نیویورک و کهنهسرباز جنگ عراق که برای انتخاب مجدد نامزد شده است، گفت: رأیدهندگان میخواهند ما هزینههای زندگیشان را کاهش دهیم، نه اینکه یک جنگ بیملاحظه دیگر در خارج از کشور را مهر تأیید بزنیم.
نامزدهای جمهوریخواه در مقابل تلاش میکنند پیام انتخاباتی خود را بر اهمیت جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هستهای متمرکز کنند.
بارت مارسون، استراتژیست جمهوریخواه در آریزونا، گفت: فکر نمیکنم خود جنگ در مرکز توجه رأیدهندگان باشد. اما پیامدهای جنگ همان مسالهای است که باید درباره آن با دقت عمل کرد.
کریس کارنی، نماینده سابق دموکرات پنسیلوانیا که در سال ۲۰۰۶ با انتقاد از جنگ وارد رقابت انتخاباتی شد، تاکید کرد: جزئیات انتخابات آن سال با شرایط کنونی متفاوت است؛ از جمله طولانی شدن جنگ و شمار تلفات.
اما به گفته او، پرسش اساسی رأیدهندگان همان است: آیا اکنون امنتر هستیم؟ آیا نسبت به پیش از آغاز جنگ وضعیت بهتری دارید؟
با نزدیک شدن انتخابات، حملات تبلیغاتی نیز شدت گرفته است. گروه سیاسی متمایل به دموکراتها، این هفته بیش از هزار تابلوی تبلیغاتی در اطراف پایگاههای نظامی بزرگ آمریکا نصب کرد و از کهنهسربازان خواست هنگام رفتن به پای صندوقهای رأی به یاد داشته باشند که این جنگ به معنای قیمتهای بالاتر برای شماست.
ژنرال بازنشسته پل ایتون نیز تصریح کرد جنگ علیه ایران تأثیر عظیمی بر اقتصاد جهانی گذاشته است.
وی افزود: این جنگی نبود که مجبور به آغاز آن باشیم؛ این جنگی انتخابی بود و به طور مستقیم بر اقتصاد تکتک آمریکاییها تأثیر گذاشته است و حزب جمهوریخواه مسوولیت این جنگ را بر عهده دارد.
کوین مدن، مشاور ارشد کارزار انتخاباتی میت رامنی در سال ۲۰۱۲، نیز پذیرفت که نامزدهای جمهوریخواه در موضع دفاعی قرار گرفتهاند.
وی گفت برای تغییر این وضعیت، جمهوریخواهان باید پیام خود را بر تهدید امنیت ملی متمرکز کنند و رقبای خود را وادار کنند.
با این حال، مدن تاکید کرد: «مهمترین مسالهای که اکنون فضای این انتخابات را شکل میدهد، توانایی مردم برای تأمین هزینههای زندگی است.»
در نظرسنجی صورت گرفته در ماه آگوست، ۵۶ درصد شرکتکنندگان گفتند هزینههای زندگی یکی از مهمترین مسائل پیش روی کشور است و ۲۹ درصد نیز وضعیت نامناسب اقتصاد را مطرح کردند. تنها ۱۷ درصد بیثباتی جهانی را نگرانی اصلی خود دانستند.
تیلور گفت: رأیدهندگان فوریت و ضرورت حمله به ایران را احساس نمیکنند. جنگ محبوب نیست و این به من میگوید ترامپ و دولت او نتوانستهاند استدلال قانعکنندهای برای انجام این جنگ ارائه کنند.