تیم ملی آمریکا با شکست ۴ بر یک برابر بلژیک از جام جهانی کنار رفت تا ماجرای تقابل‌های اخیر این تیم با شیاطین سرخ اروپا، برای میزبان مسابقات تلخ‌تر شود. آمریکایی‌ها پیش از این هم در یک بازی دوستانه برابر بلژیک شکست سنگینی را تجربه کرده بودند و حالا با کنار هم گذاشتن دو مسابقه اخیر، به عدد قابل توجه ۹ گل خورده می‌رسند. نخستین تقابل اخیر دو تیم در هشتم فروردین‌ماه و در ورزشگاه مرسدس‌بنز آتلانتا برگزار شد. آمریکا آن مسابقه را خوب شروع کرد و با گل وستون مک‌کنی از حریف پیش افتاد، اما این برتری دوام زیادی نداشت. زنو دبست در آخرین دقایق نیمه اول کار را به تساوی کشاند تا بلژیک با روحیه‌ای متفاوت وارد نیمه دوم شود.

نیمه دوم آن بازی به نمایش قدرت هجومی بلژیک تبدیل شد. آمادو اونانا گل دوم را به ثمر رساند، شارل دکتلار از روی نقطه پنالتی اختلاف را بیشتر کرد و سپس دودی لوکباکیو با دو گل متوالی، نتیجه را به شکست سنگین برای آمریکا تبدیل کرد. پاتریک آگیه‌مانگ در دقایق پایانی یکی از گل‌های خورده را جبران کرد، اما نتیجه نهایی ۵ بر ۲ به سود بلژیک بود، مسابقه‌ای که برای آمریکا در خانه خودش یک هشدار جدی محسوب می‌شد. چند ماه بعد، دو تیم این بار در فضای کاملاً متفاوتی روبه‌روی هم قرار گرفتند. آمریکا میزبان جام جهانی بود و انتظار داشت برابر تماشاگران خودی، چهره‌ای متفاوت از بازی دوستانه آتلانتا نشان بدهد. با این حال بلژیک باز هم برتری خود را تحمیل کرد و با پیروزی ۴ بر یک، میزبان را از مسابقات کنار زد.

در این بازی هم بلژیک از همان ویژگی‌هایی سود برد که در دیدار قبلی آمریکا را آزار داده بود، سرعت در انتقال توپ، کیفیت فردی در یک‌سوم هجومی و استفاده دقیق از فضاهای پشت خط دفاع. آمریکایی‌ها اگرچه توانستند یک بار دروازه بلژیک را باز کنند، اما دوباره مقابل قدرت هجومی حریف کم آوردند و با شکستی سنگین از جام کنار رفتند. به این ترتیب، بلژیک در دو بازی اخیر خود برابر آمریکا، آن هم هر دو در خاک این کشور، ۹ گل به ثمر رسانده و فقط سه گل دریافت کرده است. پنج گل در آتلانتا و چهار گل در مرحله حذفی جام جهانی، که نشان دهنده قدرت شیاطین سرخ بود.

این در شرایطی است که ایران در دور گروهی نمایش بسیار بهتری مقابل حریف اروپایی داشتند. ایران در یکی از دشوارترین بازی‌های خود، مقابل تیمی قرار گرفت که در فاز هجومی بازیکنانی مثل کوین دی‌بروینه، روملو لوکاکو، شارل دکتلار و لئاندرو تروسار را در اختیار داشت، اما توانست با ساختاری منظم، دروازه‌اش را بسته نگه دارد. شاگردان امیر قلعه‌نویی در آن مسابقه با تمرکز بالا دفاع کردند و اجازه ندادند بلژیک به همان فضاهایی برسد که در دو بازی مقابل آمریکا بارها از آنها استفاده کرد. هر چند که اگر تیم ملی کمی خوش‌شانس بود و گل طارمی آفساید نمی‌شد، شاید می‌توانست به پیروزی دست یابد.

علیرضا بیرانوند نیز یکی از چهره‌های اصلی آن مسابقه بود. دروازه‌بان تیم ملی چند بار با واکنش‌های مهم، مانع باز شدن دروازه ایران شد و در کنار خط دفاعی، نقش پررنگی در ثبت تساوی بدون گل داشت. این همان بلژیکی بود که برابر آمریکا در دو بازی اخیر ۹ گل زد، اما برابر ایران نتوانست حتی یک بار به گل برسد. ایران در این جام با وجود حذف، از نظر دفاعی در بعضی مسابقات نمایش قابل قبولی داشت. تیم ملی برابر بلژیک، یکی از آماده‌ترین تیم‌های هجومی مسابقات، کمترین اشتباه را انجام داد و با وجود فشار زیاد، مسابقه را بدون گل خورده به پایان رساند.

این تساوی البته در زمان خودش به دلیل شرایط جدول و نیاز ایران به امتیازات بیشتر، آن‌طور که باید دیده نشد. ایران پس از سه تساوی برابر نیوزیلند، بلژیک و مصر در نهایت با اتفاقات عجیب جدول تیم‌های سوم از رسیدن به مرحله حذفی بازماند، اما حالا با ادامه مسیر بلژیک و شکست سنگین آمریکا، ارزش آن نمایش دفاعی بیشتر مشخص می‌شود. بلژیک مقابل آمریکا ۹ گل در دو بازی زد، میزبان جام جهانی را حذف کرد و بار دیگر نشان داد در خط حمله چه ظرفیت بزرگی دارد. در میان این نتایج، ایران همان تیمی بود که توانست برابر بلژیک مقاومت کند، دروازه‌اش را بسته نگه دارد و شبی بدون گل را به تیمی تحمیل کند که در دیگر مسابقات، به‌سادگی به موقعیت و گل می‌رسید.