به گزارش پایگاه خبری تحلیلی ببین و بخون؛ بحران تمامنشدنی ابهام در سهمیههای آسیایی فوتبال ایران/ فوتبال ایران بار دیگر در روزهای آرامش نسبی پس از آتشبس، طعم تلخ بیتدبیری را چشید. ابهام در سهمیههای آسیایی فوتبال ایران به معضلی تبدیل شده که نه تنها تکلیف نمایندگان ایران در لیگ قهرمانان آسیا را مشخص نکرده، بلکه اعتبار سازمان لیگ و فدراسیون فوتبال را نیز زیر سوال برده است. آنچه در دو ماه اخیر گذشت، روایتی از وعدههای بینتیجه، جلسات بیحاصل و تصمیمگیریهای پشت درهای بسته است.
در حالی که هفتههای پایانی لیگ برتر هرگز برگزار نشد، ابهام در سهمیههای آسیایی فوتبال ایران از یک دغدغه فنی به یک کشمکش حقوقی و رسانهای تمامعیار تبدیل شده است. باشگاه پرسپولیس که خود را مستحق سهمیه میداند، قصد دارد از مراجع بینالمللی استعلام بگیرد. چادرملو نیز قانع نشده است. در سوی دیگر، سپاهان به دلیل عدم دریافت مجوز حرفهای جای خود را به گلگهر داده است. اما هیچ کس به طور رسمی نمیداند که ملاک نهایی تصمیمگیری چه بوده و چه کسی پشت این تصمیم ایستاده است.

وعده ادامه لیگ در اردیبهشت که عملی نشد
وعده ادامه لیگ در اردیبهشت که عملی نشد
ریشههای ابهام در سهمیههای آسیایی فوتبال ایران به روزهای پایانی فروردین ماه بازمیگردد. در آن روزها، مسئولان سازمان لیگ ابتدا تصمیم گرفتند یا حداقل اینطور وانمود کردند که هفتههای باقیمانده لیگ برتر در ماه اردیبهشت برگزار خواهد شد. مدیران فدراسیون در دهه پایانی فروردین، مدیران تیمهای لیگ برتری را دعوت کردند و نظر آنها را درباره ادامه فصل جویا شدند.
در این جلسه، باشگاههایی مانند پرسپولیس و فولاد و چند تیم دیگر، برنامههای مشخصی ارائه دادند. یکی از این پیشنهادها برگزاری یک تورنمنت چندتیمه بود و دیگری برگزاری فشرده مسابقات در اردیبهشت ماه. اما در مقابل، باشگاههایی مثل ذوب آهن، مس رفسنجان و ملوان و احتمالاً استقلال و تراکتور، از همان ابتدا تمایل چندانی به برگزاری مسابقات نداشتند و مخالفت خود را اعلام کردند.
با این حال، اخبار حاکی از آن بود که لیگ در اردیبهشت ادامه پیدا میکند. حتی چند تیم مانند استقلال، پرسپولیس و فولاد تمرینات خود را آغاز کردند. اما ناگهان لیست مینیکمپ تیم ملی منتشر شد و همه فهمیدند که خبری از برگزاری مسابقات نخواهد بود. همان لحظه بود که ابهام در سهمیههای آسیایی فوتبال ایران وارد فاز جدیدی شد؛ فازی که در آن هیچ مقام رسمی پاسخگو نبود.
دغدغه سقوط کنندگان و صعودکنندگان؛ یک نگرانی حل شد
در میانه ابهام در سهمیههای آسیایی فوتبال ایران یک دغدغه دیگر هم وجود داشت: تکلیف تیمهای سقوط کرده و راه یافته به لیگ برتر. از همان ابتدا به نظر میرسید فصل بعد با ۱۸ تیم برگزار خواهد شد. این خبر برای تیمهای پاییننشین که نگران سقوط بودند، یک نجات بزرگ بود. نگرانی آنها از این حیث مرتفع شد.
اما ابهام در سهمیههای آسیایی فوتبال ایران همچنان پابرجا ماند. فصل بعد با ۱۸ تیم برگزار میشود اما معلوم نیست کدام تیمها باید به عنوان نماینده ایران در مسابقات آسیایی شرکت کنند. این سوال ساده، تبدیل به معمایی شد که فدراسیون فوتبال هیچ پاسخی برای آن نداشت. یا حداقل نخواست پاسخ بدهد.
پرسپولیس و چادرملو؛ دو باشگاه ناراضی از تصمیم فدراسیون
بحران تمامنشدنی ابهام در سهمیههای آسیایی فوتبال ایران/ در هفتههای اخیر، ابهام در سهمیههای آسیایی فوتبال ایران بیش از هر چیز خود را در اعتراضات رسمی و غیررسمی پرسپولیس و چادرملو نشان داده است. پرسپولیس سفت و سخت مدعی حق و حقوق خود در مورد راهیابی به لیگ قهرمانان آسیا در فصل بعد است. این باشگاه حتی قصد دارد از مراجع قانونی و بینالمللی نیز در این رابطه استعلام بگیرد.
از سوی دیگر، باشگاه چادرملو نیز از تصمیم فدراسیون قانع نشده است. به نظر میرسد ابهام در سهمیههای آسیایی فوتبال ایران این دو باشگاه را به یک جبهه مشترک تبدیل کرده است. هر دو معتقدند که ملاکهای تصمیمگیری مشخص نیست و فدراسیون باید شفافسازی کند. اما تا امروز، خبری از این شفافسازی نبوده است.
سپاهان کنار رفت، گلگهر جایگزین شد
یکی از فصلهای عجیب ابهام در سهمیههای آسیایی فوتبال ایران مربوط به باشگاه سپاهان است. این تیم که همواره یکی از مدعیان اصلی فوتبال ایران بوده، به دلیل عدم دریافت مجوز حرفهای از شرکت در مسابقات آسیایی فصل بعد محروم شد. جای او را در فهرست سهمیهها باشگاه گلگهر گرفت.
اما حتی این تصمیم هم بدون حاشیه نبود. برخی منابع معتقدند که اگر ابهام در سهمیههای آسیایی فوتبال ایران به درستی مدیریت میشد، شاید راهحلهای دیگری هم وجود داشت. مثلاً برگزاری یک تورنمنت سهجانبه بین پرسپولیس، گلگهر و چادرملو که شایعات آن در روزهای اخیر هم منتشر شد. اما فدراسیون حتی به این پیشنهاد هم پاسخی نداد.
فدراسیون و بدترین مدیریت ممکن در بحران
اگر بخواهیم صادقانه قضاوت کنیم، ابهام در سهمیههای آسیایی فوتبال ایران حاصل ضعف مدیریتی در نهاد اصلی فوتبال کشور است. فدراسیون فوتبال احتمالاً به بدترین شکل ممکن در این رابطه عمل کرده و نتوانسته به عنوان نهاد ذیربط و اصلی، نقش میانجی و تسهیلکننده امور را ایفا کند. اولین اشکال محسوس و اساسی، عدم انتشار حتی یک بیانیه رسمی در خصوص شکل و نحوه تصمیمگیری بوده است.
بهتر بود مدیران فدراسیون به صورت رسمی اعلام میکردند که این تصمیم بر چه اساسی و با رای چه افرادی گرفته شده است. آیا در هیئت رئیسه رایگیری انجام شده؟ یا مثلاً شخص رئیس فدراسیون به تنهایی تصمیم گرفته؟ یا شاید یک نهاد امنیتی در این رابطه دخالت داشته؟ ابهام در سهمیههای آسیایی فوتبال ایران دقیقاً به دلیل نبود پاسخ به همین سوالات ساده به بحران تبدیل شده است.
ملاکهای تصمیمگیری؛ معمایی که حل نمیشود
شاید مهمترین بخش ابهام در سهمیههای آسیایی فوتبال ایران، مشخص نبودن ملاکهای اعلام این تصمیم است. فدراسیون تا امروز هیچ توضیح رسمی نداده که بر اساس چه شاخصی تیمها را انتخاب کرده است. باشگاه پرسپولیس مدعی شده که میتوان از میانگین امتیازات سه فصل اخیر استفاده کرد. یا اینکه جدول نیمفصل اول را مبنای تصمیمگیری قرار داد. در این حالت هر تیمی حداقل یک بار با رقبای خود دیدار کرده و به زعم آنها عدالت رعایت میشود.
همچنین با توجه به عدم تقابل پرسپولیس با تیمهای مدعی مانند تراکتور و استقلال در نیم فصل دوم، این نقیصه نیز برطرف میشود. البته ابهام در سهمیههای آسیایی فوتبال ایران به همین جا ختم نمیشود. باشگاه فولاد هم پیشنهاد برگزاری یک تورنمنت فشرده را داده بود. اما هیچ کدام از این پیشنهادات از سوی فدراسیون مورد بررسی رسمی قرار نگرفت و علت رد آنها نیز اعلام نشد.
هواداران معترض؛ از نگاه رنگی تا بیتدبیری آشکار
در روزهای اخیر، ابهام در سهمیههای آسیایی فوتبال ایران به موضوع داغ هواداران فوتبال تبدیل شده است. هواداران به شدت نسبت به این مسئله معترض هستند و مدعی میشوند فدراسیون در این میان سمت باشگاههایی مانند استقلال و تراکتور را گرفته است. این اتهام نگاه رنگی، سنگینی میکند و تا سالهای سال گریبانگیر فدراسیون خواهد بود.
بسیاری از هواداران معتقدند فدراسیون حتی زحمت برگزاری یک تورنمنت سهجانبه میان پرسپولیس، گلگهر و چادرملو را هم به خود نداده است. شایعاتی در این رابطه منتشر شد و حتی پرسپولیس نیز تمرینات خود را آغاز کرد، اما فدراسیون فوتبال مجدداً بدون ارائه یک بیانیه یا توضیح رسمی، برنامههای این تیم را به هم زد. ابهام در سهمیههای آسیایی فوتبال ایران به جایی رسیده که هواداران حس میکنند کسی صدای آنها را نمیشنود.
سردرگمی باشگاهها؛ نمیدانند بر اساس چه برنامهای تمرین کنند
چند باشگاه لیگ برتری در روزهای اخیر نگرانی خود را به خبرنگار ما ابراز کردهاند. آنها مدعی هستند که دچار سردرگمی کامل شدهاند و نمیدانند برنامه فعلی خود را بر اساس برگزاری مسابقات جام باقیمانده طراحی کنند یا شروع لیگ برتر فصل جدید در مرداد ماه. ابهام در سهمیههای آسیایی فوتبال ایران تنها به تیمهای بالای جدول محدود نمیشود. تمام باشگاهها در بلاتکلیفی به سر میبرند.
یک مدیر باشگاه که نخواست نامش فاش شود، به خبرنگار ما گفت: «ما نمیدانیم الان باید برای ادامه لیگ برنامه بریزیم یا برای فصل جدید. اگر لیگ برگزار نشود و فصل جدید زودتر شروع شود، برنامه تمرینی ما به هم میریزد. اگر هم برگزار شود، باز هم آماده نیستیم. ابهام در سهمیههای آسیایی فوتبال ایران همه ما را فلج کرده است.»
فصل کابوسوار پیش رو؛ ۱۸ تیمی و جام ملتهای آسیا
با توجه به ۱۸ تیمی شدن لیگ برتر و برگزاری مسابقات جام ملتهای آسیا در زمستان، احتمالاً یک فصل سردردآور، آشفته و متلاطم در انتظار فوتبال ایران خواهد بود. ابهام در سهمیههای آسیایی فوتبال ایران تازه اول ماجراست. فدراسیون فوتبال تا این لحظه تمایلی به اعلام برنامه فصل بعد نشان نداده است. باشگاهها نمیدانند لیگ کی شروع میشود، چند هفته تعطیل است و چه زمانی باید خود را برای مسابقات آسیایی آماده کنند.
اگر ابهام در سهمیههای آسیایی فوتبال ایران به همین شکل ادامه پیدا کند، ممکن است شاهد یک فاجعه مدیریتی دیگر هم باشیم: معرفی دیرهنگام نمایندگان ایران به کنفدراسیون فوتبال آسیا و در نتیجه جریمه یا حتی محرومیت. این سناریوی بدبینانه اما کاملاً محتمل است.
جدول: وضعیت سهمیههای آسیایی ایران در بحبوحه ابهام در سهمیههای آسیایی فوتبال ایران
ابهام در سهمیههای آسیایی فوتبال ایران پایانی ندارد؟
بحران تمامنشدنی ابهام در سهمیههای آسیایی فوتبال ایران/ ابهام در سهمیههای آسیایی فوتبال ایران به یک بحران تمامعيار مدیریتی تبدیل شده است. فدراسیون فوتبال با سکوت خود، آتش بیاعتمادی را شعلهورتر کرده و باشگاهها را در سردرگمی مطلق رها کرده است. عدم انتشار بیانیه، عدم شفافسازی درباره ملاکهای تصمیمگیری، عدم پاسخگویی به پیشنهادهای باشگاهها و در نهایت عدم اعلام برنامه فصل جدید، همگی دست به دست هم دادهاند تا ابهام در سهمیههای آسیایی فوتبال ایران لاینحل باقی بماند.
به نظر میرسد فدراسیون فوتبال ایران تمایلی به شفافسازی و حل این موارد از مسیر رسمی و عرف جهان ندارد. اما سوال اینجاست: این سکوت تا کی ادامه خواهد داشت؟ آیا قرار است ابهام در سهمیههای آسیایی فوتبال ایران تا آستانه شروع فصل جدید کشیده شود؟ یا اینکه فدراسیون یکباره تصمیم نهایی را اعلام میکند بدون اینکه توضیح دهد بر چه اساسی به این تصمیم رسیده است؟
آنچه مسلم است، اعتماد هواداران و باشگاهها به نهادهای تصمیمگیرنده فوتبال ایران روز به روز کمتر میشود. ابهام در سهمیههای آسیایی فوتبال ایران تنها یک نمونه از الگوی تکراری بحرانسازی و بحرانگردانی در فوتبال کشور است. تا زمانی که شفافیت و پاسخگویی جای خود را به سکوت و تصمیمگیری پشت درهای بسته بدهد، باید منتظر بحرانهای مشابه در آینده باشیم. آیندهای که شاید خیلی دور نباشد.
پایان/*
.