ترامپ با بستن یک قرارداد نفتی بلندمدت 25ساله با ونزوئلا برای تصاحب میادین نفتی و آنچه خود او هدیه ونزوئلا به آمریکایی‌ها برای پر کردن ذخایر راهبردی کشورش توصیف کرد، فورا در رشته پست‌های مفصل مجددا به کانادایی‌ها بعد از شکست مذاکرات تجاری‌شان تیشه و تشر زد و به شرکت‌های خودروسازی کانادایی توصیه کرد صنایع خودشان برای مصون ماندن از تعرفه‌ها به داخل خاک آمریکا منتقل کنند.
روزنامه کانادایی گلوب‌اندمیل هم در واکنش به این قرارداد جدید، هرچند آن را چالشی در سال‌های پیش‌رو برای صنعت نفت کانادا دانست که یکی از مشتریان بزرگش آمریکا است، اما همزمان به موانع تاریخی ونزوئلا در استخراج نفت و انتقال آن به بازار اشاره و یادآور شد که همین حالا کانادا روزانه 5.3میلیون بشکه نفت در روز تولید می‌کند، درحالی که ظرفیت تولید روزانه ونزوئلا درحال حاضر تنها یک‌میلیون بشکه در روز است. شرایطی که کاملا نشان‌دهنده بلوف‌زنی ترامپ در پر شدن سریع ذخایر راهبردی آمریکا با نفت ارزان است.
ذخایر راهبردی آمریکا به‌خصوص در نوار سواحل جنوبی آن درسال‌های اخیر در پی اختلال در زنجیره تامین جهانی و افزایش بهای سوخت، به‌شدت خالی شدند، ولی ترامپ تمام تقصیرها را متوجه بایدن می‌داند.
روزنامه واشنگتن‌پست هم در گزارشی با اشاره به سال‌ها تحریم، سوءمدیریت و فرسودگی زیرساخت‌های انرژی ونزوئلا در کنار این واقعیت که نفت این کشور سنگین و پرگوگرد و فرآوری آن بسیار دشوار است؛ ادعای ترامپ در انعقاد «بزرگ‌ترین معامله نفتی تاریخ» برای دسترسی سریع و مجدد به نفت ارزان را غیرواقعی و دست‌کم دور از دسترس در چندسال آینده دانست.