شبکه المیادین اخیرا گزارش داده که واشنگتن فشار شدیدی بر رهبران منطقه کردستان عراق وارد می‌آورد تا آنها را به مشارکت مستقیم در جنگ علیه جمهوری اسلامی ایران ترغیب کند.

بر اساس این گزارش، دولت آمریکا به مقامات اقلیم کردستان هشدار داده است که در صورت امتناع از ورود به این جنگ، وضعیت خودمختاری کنونی آنان لغو شده و نظام حکمرانی این منطقه دستخوش تغییرات اساسی خواهد شد.

در مقابل، ایران نیز به سران کردستان اربیل هشدار داده که هرگونه اقدام در حمایت از گروه‌های تجزیه‌طلب ضدایرانی، عواقب سنگینی برای این منطقه به دنبال خواهد داشت. ایران تأکید کرده است که در صورت هرگونه دخالت کردستان عراق در جنگ، پاسخ مستقیم و حتی عملیات زمینی در این منطقه دور از انتظار نخواهد بود.

همزمان، «باباشیخ حسینی»، رهبر گروهک تجزیه‌طلب «سازمان کردستان ایران» (معروف به خبات)، اخیراً فاش کرده است که آمریکایی‌ها از طریق واسطه‌ها با این گروه ارتباط برقرار کرده‌اند. او اعلام کرده که واشنگتن سوالاتی درباره رویارویی با نظام ایران و گزینه‌های موجود مطرح کرده و درباره امکان همکاری آینده گفت‌و‌گو‌هایی انجام داده است، هرچند که تاکنون دیدار مستقیمی صورت نگرفته است.

این سرکرده گروهک تروریستی خبات همچنین به صراحت اعلام کرده است که این گروه به دنبال دریافت حمایت تسلیحاتی از آمریکا، از جمله سلاح، مهمات و تجهیزات پیشرفته است.

در همین حال، نیرو‌های مسلح ایران با حملات روزانه پهپادی و موشکی، مواضع گروه‌های تروریستی و تجزیه‌طلب در منطقه کردستان عراق، به‌ویژه در شهر‌های سلیمانیه و اربیل را هدف قرار داده‌اند.

وارد کردن گروهک‌ها تروریستی مستقر در اقلیم کردستان عراق به جنگ ایران در خلال جنگ ۴۰ روزه نیز از سوی دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا مطرح شده بود و وی صراحتا اعلام کرده بود که به آنها سلاح هم داده، اما سرنوشت سلاح‌های ارسالی نامشخص است.

در اوایل آوریل ۲۰۲۶، ترامپ در مصاحبه‌ای با شبکه فاکس نیوز فاش کرد که آمریکا برای معترضان ضدحکومت ایران، تعداد زیادی اسلحه ارسال کرده است.

او در این مصاحبه گفت که این سلاح‌ها از طریق کرد‌ها ارسال شده‌اند، اما به نظر او کرد‌ها این اسلحه‌ها را برای خود نگه داشته‌اند. ترامپ این اقدام را ناامیدکننده خواند و گفت: من از اتفاقی که با کرد‌ها افتاد راضی نیستم. کرد‌ها سلاح‌ها را تحویل ندادند.

با وجود ابراز تمایل اولیهٔ ترامپ و آمادگی برخی گروه‌های کرد برای ورود به جنگ علیه ایران، در عمل از آنها برای حمله زمینی گسترده استفاده نشد.

مهم‌ترین عامل بازدارنده، ایستادگی ایران و انسجام مردم در مقابل چنین طرح تجزیه طلبانه ای در خلال جنگ بود. همچنین مخالفت شدید ترکیه نیز از دلایل این موضوع بود. آنکارا هرگونه تحرک نظامی کرد‌ها را تهدیدی جدی برای امنیت ملی خود می‌داند و نگران سرایت آن به کرد‌های ترکیه است.

به نظر می‌رسد که تنها دو روز پس از اعلام حمایت ترامپ، فشار ترکیه باعث شد تا او موضع خود را تغییر داده و بگوید «نمی‌خواهم کرد‌ها وارد ایران شوند» تا از پیچیده‌تر شدن جنگ جلوگیری کند.

دولت منطقهٔ کردستان عراق (KRG) که میزبان این گروه‌هاست، به شدت مخالف استفاده از خاک خود برای حمله به ایران بود. مقامات ارشد اقلیم کردستان به وضوح اعلام کردند که «این جنگ ما نیست» و نمی‌خواهند منطقه به میدان نبرد تبدیل شود.

این موضوع کاملاً به‌جا بود، چراکه ایران و گروه‌های حشدالشعبی بار‌ها و بار‌ها با حملات موشکی و پهپادی، اهداف آمریکایی و پایگاه‌های گروه‌های تروریستی کرد را در شمال عراق هدف قرار دادند.

همچنین دولت مرکزی عراق نیز به شدت به کرد‌ها دربارهٔ هرگونه اقدام نظامی علیه ایران هشدار داده بود و ایران حتی تهدید کرده بود که در صورت حمله کردها، روابط دوستانه خود با اقلیم کردستان را قطع خواهد کرد.

از سویی دیگر باید توجه داشت که گروهک‌های تروریستی کرد، برخلاف اتحاد ظاهری، از نظر اهداف نهایی با یکدیگر اختلاف نظر دارند. برخی خواهان تشکیل دولت مستقل کردستان هستند و برخی دیگر خواستار فدرالیسم در چارچوب یک ایران دموکراتیک.

این اختلافات، به همراه بی‌اعتمادی تاریخی به ایالات متحده که سابقهٔ حمایت و سپس رها کردن کرد‌ها را دارد، باعث شد تا آنها برای ایفای نقش «نیروی پیشتاز» حمله، محتاط باشند و خواستار تضمین‌های روشن از آمریکا شوند.

به اعتقاد ناظران دولت ترامپ تصور می‌کرد که گروه‌های تروریستی کرد می‌توانند به راحتی علیه تهران به میدان بیایند و یک قیام داخلی را تحریک کنند. اما این محاسبه اشتباه بود، چراکه ایران به سرعت توانست حملات سنگینی را بر علیه اردوگاه‌های آنها در اقلیم کردستان انجام دهد و در عین حال، این تهدید می‌توانست با تقویت حس ملی گرایی در میان جمعیت غیرکرد ایران، به جای تضعیف، به نفع حکومت مرکزی تمام شود.

با وجود این موضوع طرح موضوع ورود گروه‌های تروریستی کرد به جنگ ایران ناشی از بن بست کنونی دولت آمریکا در تحقق اهداف خود در جنگ با ایران است تا بتواند جبهه‌ای جدید در بحبوحهٔ بن‌بست دیپلماتیک به منطور اعمال فشار بر ایران باز کند.

فشار جدید ترامپ به کرد‌ها در ۲۵ ژوئیه ۲۰۲۶ (۳ مرداد ۱۴۰۵) و هم‌زمان با هشدار ایران مبنی بر حمله به کویت صورت گرفته است. با توجه به اینکه انتظارات آمریکا برای سرنگونی سریع نظام از طریق حملات هوایی محقق نشد و حتی پس از توافق آتش‌بس، تنش‌ها ادامه یافت، این اقدام می‌تواند یک تاکتیک فشار برای وادار کردن ایران به امتیازدهی در مذاکرات احتمالی باشد.

ایران نیز به صراحت اعلام کرده است که هرگونه حمله زمینی با پشتیبانی کردها، فاجعه برای مهاجمان خواهد بود و ممکن است پاسخ آن حمله به کویت و بحرین باشد.

بر همین اساس، حتی در جریان آتش‌بس، ایران حملات خود به اردوگاه‌های گروه‌های تروریستی در اقلیم کردستان عراق را متوقف نکرد.