مورا پس از پله، دومین بازیکن جوانی است که در یک بازی حذفی جام جهانی در ترکیب اصلی قرار می‌گیرد.

در سن ۱۷ سالگی، در یک ورزشگاه آزتکا مملو از تماشاگر و در حالی که یک کشور یعنی مکزیک چشم به او دوخته بود، گیلبرتو مورا در دیدار مرحله یک‌شانزدهم نهایی جام جهانی مقابل اکوادور یک نمایش خیره‌کننده و واقعی را به اجرا گذاشت. اگر کسی تا پیش از این درباره این پدیده شگفت‌انگیز مکزیکی شک و تردیدی داشت، این مسابقه فوراً تمام ابهامات را برطرف کرد. کسانی که او را با پدری مقایسه می‌کنند، مسیر درستی را در پیش گرفته‌اند.

او با ۱۷ سال و ۲۵۹ روز سن، پس از پله به دومین بازیکن جوان تاریخ تبدیل شد که در یک مسابقه مرحله حذفی جام جهانی به عنوان بازیکن فیکس وارد زمین می‌شود.

خاویر آگیره او را به جای ارمیگا گوتیرز در ترکیب اصلی قرار داد و نتیجه این تصمیم چیزی جز یک نمایش فوق‌العاده نبود. مورا پیش از این در بازی قبلی مقابل جمهوری چک نیز چشمه‌هایی از استعداد بزرگ خود را نشان داده بود، اما در برابر تیم قدرتمندتری مثل اکوادور، گام بلند دیگری در مسیر پیشرفت سریع خود برداشت.

مورا با بازی در نزدیکی رائول خیمنز و متمایل شدن به سمت راست و عمق زمین، نقشی تعیین‌کننده در نیمه اول طوفانی مکزیک ایفا کرد. او حتی با یک شلیک کات‌دار نزدیک بود دروازه را باز کند که توپش به تیر دورتر برخورد کرد. او همچنین با همکاری‌های چشم‌نواز با پیوخو آلواردو و کینیونس بارها به خط دفاعی اکوادور آسیب زد.

این بازیکن باشگاه خوولس دی تیخوانا با همان استایل سبک‌بال و ظریف همیشگی خود، پیامی آشکار به دنیا و باشگاه‌های اروپایی فرستاد: بازیکنان کمی در سن و سال او می‌توانند فشار چنین مسابقه حساسی را تنها با تکیه بر کیفیت فوتبال خود تحمل کنند.

اگرچه او به تازگی قراردادش را تمدید کرده، اما این قول را از مدیران باشگاه گرفته است که در زمان مناسب راهی یکی از تیم‌های بزرگ اروپا شود. هنگام خروج او از زمین مسابقه و تعویض با گوتیرز، ورزشگاه آزتکا از شدت تشویق تماشاگران به لرزه درآمد؛ واکنشی که کاملاً شایسته بازی درخشان او بود.