یکی از عوامل مهم در کاهش روزهای کاری، حس کنترل و انعطافپذیری بیشتر در زندگی است که به کارکنان داده میشود. آنها میتوانند آخر هفتههای طولانیتری برای سفر یا استراحت برنامهریزی کنند و از روز پنجم برای انجام کارهای شخصی استفاده کنند. ک...
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی ببین و بخون، جواد آل حبیب- مزایا و معایب هفته کاری چهار روزه را در ببین و بخون بخوانید. در حال حاضر، رقابت برای بهدست آوردن مشاغل خوب (و حتی حفظ شغل فعلی) بسیار شدید است. از سوی دیگر، انتظارات از کارکنان برای بهرهورتر بودن و وفاداری بیشتر به سازمان، روزبهروز افزایش مییابد. با این حال، استرس شغلی و فرسودگی کاری نیز رو به افزایش است و بسیاری از کارکنان جوانتر خواهان توازن بهتر میان کار و زندگی هستند. راهحل چیست؟
هفتههای کاری کوتاهتر معمولاً منجر به کاهش استرس و فرسودگی شغلی کارکنان میشوند.
همچنین، این نوع برنامه کاری باعث افزایش انعطافپذیری و کنترل بیشتر کارکنان بر زندگیشان میشود.
اگر به درستی مدیریت شود، کاهش ساعات کاری لزوماً به کاهش بهرهوری منجر نمیشود.
در حال حاضر، رقابت برای بهدست آوردن مشاغل خوب (و حتی حفظ شغل فعلی) بسیار شدید است. از سوی دیگر، انتظارات از کارکنان برای بهرهورتر بودن و وفاداری بیشتر به سازمان، روزبهروز افزایش مییابد. با این حال، استرس شغلی و فرسودگی کاری نیز رو به افزایش است و بسیاری از کارکنان جوانتر خواهان توازن بهتر میان کار و زندگی هستند. راهحل چیست؟
در برخی کشورهای جهان، جنبشی برای کاهش هفته کاری از پنج روز به چهار روز شکل گرفته است. در یک مطالعه اخیر، دکتر جولیت شور هزاران کارمند در ایالات متحده، بریتانیا، برزیل، آلمان و چند کشور دیگر را مورد بررسی قرار داد که بهمدت یک سال در یک برنامه آزمایشی هفته کاری چهار روزه شرکت داشتند (بدون کاهش حقوق).
یکی از نگرانیها این بود که کاهش ساعات کاری (از ۴۰ ساعت به ۳۲ ساعت در هفته) ممکن است باعث افت بهرهوری شود، اما در اغلب موارد چنین نشد. در واقع، در پایان مطالعه، اکثریت شرکتها تصمیم گرفتند برنامه کاری چهار روزه را حفظ کنند.
روانشناسی شغلی | هفته کاری خود را به ۴ روز کاهش دهید / کاهش استرس و فرسودگی شغلی با هفته های کاری چهار روزه یا ۴۰ ساعت در هفته؟
کاملاً مشخص بود که کارکنانی که بر اساس برنامه چهار روز در هفته کار میکردند، از سلامت روانی (و حتی جسمی) بهتری برخوردار بودند. میزان فرسودگی شغلی بهطور قابلتوجهی کاهش یافت.
با این حال، یک نگرانی این است که در مشاغل پرتقاضا و فشرده، فشار برای انجام همان حجم کار در زمان کمتر میتواند خود منجر به افزایش استرس شود. همچنین، برخی مشاغل مانند فروشگاهها و خدمات مشتریان نیاز به پوشش ساعتی در تمام روزها دارند، بنابراین ممکن است کارفرمایان برای تأمین نیروی انسانی کافی، مجبور به استخدام کارکنان بیشتر شوند که این خود میتواند هزینهزا باشد.
یکی از «عوارض جانبی مثبت» هفته کاری چهار روزه این بود که کارکنان دیگر کمتر نیاز داشتند روزهای مرخصی شخصی بگیرند تا کارهایی مانند مراجعه به پزشک یا دندانپزشک را انجام دهند.
مزیت دیگر، کاهش زمان رفتوآمد (و در نتیجه کاهش گازهای گلخانهای) بود.
تردیدی نیست که اکثریت کارکنان هفته کاری کوتاهتر را ترجیح میدهند. در واقع، بسیاری از آنها به این الگو عادت کردهاند و برخی حتی گفتند که حاضر نیستند به برنامه پنج روز در هفته بازگردند، حتی اگر حقوق بیشتری دریافت کنند.
یکی از عوامل مهم در کاهش روزهای کاری، حس کنترل و انعطافپذیری بیشتر در زندگی است که به کارکنان داده میشود. آنها میتوانند آخر هفتههای طولانیتری برای سفر یا استراحت برنامهریزی کنند و از روز پنجم برای انجام کارهای شخصی استفاده کنند.
کارفرمایان میتوانند از این احساس کنترل بهره ببرند و حتی اگر مدل کاری ۴۰ ساعته را حفظ کنند، انعطافپذیری بیشتری در برنامه زمانی برای کارکنان ایجاد کنند.
در حالی که ممکن است برخی کارفرمایان از کاهش ساعات حضور کارکنان نگران باشند، راهکارهایی برای حفظ بهرهوری در زمان کمتر وجود دارد. برای مثال، برخی شرکتها مدت زمان جلسات را محدود میکنند تا کارکنان بتوانند در زمان کمتر، کار بیشتری انجام دهند.
پایان/*
.
